Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2020

 για τα παιδάκια τα έξυπνα της Α τάξης !

ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ Ορισμός: Αναλφαβητισμός είναι η αδυναμία του ατόμου να γράφει , να διαβάζει και να κατανοεί το περιεχόμενο ενός απλού κειμένου. Διακρίνεται σε: α) πλήρη (οργανικό) αναλφαβητισμό, πλήρης άγνοια ανάγνωσης και γραφής και β) μερικό (λειτουργικό ) αναλφαβητισμό , ικανότητα ανάγνωσης αλλά όχι και γραφής. Το φαινόμενο του αναλφαβητισμού καταδεικνύει το βαθμό πολιτισμικής ανάπτυξης ενός λαού . Παρατηρείται κυρίως, στις αναπτυσσόμενες και τριτοκοσμικές χώρες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν εμφανίζεται και στις αναπτυγμένες. Στη δεύτερη περίπτωση πλήττει τα μειονεκτικά κοινωνικά στρώματα : τις οικονομικά εξαθλιωμένες τάξεις, τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες, τους μετανάστες, τις μειονότητες, καθώς και μερικούς αγροτικούς πληθυσμούς με χαμηλό εισόδημα. Σύμφωνα με την Ουνέσκο «αναλφάβητος είναι όποιος δεν έχει αποκτήσει τις αναγκαίες γνώσεις και ικανότητες για την άσκηση όλων των δραστηριοτήτων για τις οποίες η γραφή, η ανάγνωση και η αρίθμηση είναι απαραίτητες».

 Αίτια του φαινομένου.

 1. Οικονομικά. Η οικονομική ανέχεια, η φτώχεια αποτελούν την κύρια αιτία: η ανάγκη για βιοπορισμό εξαναγκάζει τα παιδία φτωχών οικογενειών να απασχοληθούν εργασιακά , με συνέπεια να αδυνατούν να φοιτήσουν στον εκπαιδευτικό θεσμό. Η έννοια της παροχής δωρεάν εκπαίδευσης παραμένει κενό γράμμα, όταν η πολιτεία δε διασφαλίζει για τις ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. 2. Πολιτικά. Πολλοί αποδίδουν την κατάσταση του αναλφαβητισμού σε πολιτικές σκοπιμότητες γιατί τα ανελεύθερα και αντιδημοκρατικά καθεστώτα επιβιώνουν και διαιωνίζονται όταν οι πολίτες , λόγω του χαμηλού μορφωτικού τους επιπέδου, γίνονται εύκολα αντικείμενο εκμετάλλευσης και πολιτικής χειραγώγησης. Οι αναλφάβητοι εξυπηρετούν τα αντιδημοκρατικά πολιτεύματα, γιατί δεν αναπτύσσουν την αναγκαία κριτική ικανότητα και υγιή πολιτική συνείδηση, με αποτέλεσμα να ομαδοποιούνται και να μεταβάλλονται ευχερέστερα σε άβουλα και μαζικοποιημένα άτομα. 3. Κοινωνικά.   2 Οι προκλητικές κοινωνικές ανισότητες καθιστούν ουτοπικό το συνταγματικά κατοχυρωμένο κοινωνικό δικαίωμα της μόρφωσης και της εξασφάλισης ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για τις μη προνομιούχες ομάδες του πληθυσμού. Η ανισότητα των δύο φύλων και οι σχετικές προκαταλήψεις στέρησαν από την γυναίκα τη δυνατότητα να δεχτεί τις ευεργετικές επιδράσεις της παιδείας. 4. Οι ευθύνες της πολιτείας. Η πολιτεία δεν προνοεί για την εξασφάλιση των αναγκαίων προϋποθέσεων: Αδιαφορεί για την κατάρτιση επαρκών και ολοκληρωμένων προγραμμάτων λαϊκής επιμόρφωσης. Δεν επεκτείνει την ίδρυση ειδικών σχολείων για τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες που αδυνατούν να παρακολουθήσουν το ρυθμό μάθησης των άλλων σχολείων. 5. Δυσμενείς ιστορικές συγκυρίες. Οι μη ομαλές ιστορικές και πολιτικές περίοδοι συμβάλλουν στη δημιουργία του προβλήματος: Οι διαρκείς πόλεμοι (στην περίοδο της κατοχής και του εμφυλίου στη χώρα μας). Οι ανώμαλες πολιτικές καταστάσεις (όπως οι δικτατορίες). 6. Γεωγραφικοί λόγοι. Οι δυσπρόσιτες περιοχές (ορεινές, απομακρυσμένες από τα αστικά και ημιαστικά κέντρα ) δυσχεράνουν τη μετάβαση του μαθητικού πληθυσμού στην έδρα των σχολείων. 7. Οι μετακινήσεις πληθυσμών. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια από τις υπανάπτυκτες προς τις αναπτυγμένες χώρες παρατηρείται ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα. Τα νεαρά μέλη των μετακινούμενων πληθυσμών αδυνατούν για αντικειμενικούς λόγους να παρακολουθήσουν μαθήματα. Σε πολλές , μάλιστα περιπτώσεις το πρόβλημα επιτείνεται από τη ρατσιστική αντιμετώπιση τους

. Συνέπειες. Α) Για το άτομο. 1. Οικονομικές. Προκαλεί σοβαρές δυσχέρειες στην εύρεση εργασίας και οδηγεί στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου. Οι αυξημένες απαιτήσεις στο σύγχρονο εργασιακό πεδίο , στο οποίο θεωρείται ως βασικό επαγγελματικό εφόδιο η 3 κατοχή εξειδικευμένης γνώσης, οδηγούν τους αναλφάβητους στην ανεργία ή στην υποαπασχόληση.

 2. Πνευματικές Ο αναλφαβητισμός επιφέρει τον πνευματικό σκοταδισμό, καθιστά τον άνθρωπό δέσμιο εξωλογικών στοιχείων (προλήψεων, δεισιδαιμονιών ), ιδεοληψιών και προκαταλήψεων , αδύναμο να προσεγγίσει ορθολογικά την πραγματικότητα. Μετατρέπει το άτομο σε χειραγωγήσιμο υλικό, άβουλο ενεργούμενο των ισχυρών και των επιτήδειων και του στερεί την εσωτερική του ελευθερία. 3. Ψυχολογικές Ο αναλφαβητισμός επιφέρει αρνητικά τον ψυχισμό του ανθρώπου: Το αναλφάβητο άτομο διακατέχεται συχνά από αισθήματα μειονεξίας, συμπλέγματα κατωτερότητας και ανασφάλεια. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης του στερεί τη διάθεση να αναλάβει πρωτοβουλίες και να διαδραματίσει αυτόνομο και πρωταγωνιστικό ρόλο. 4, κοινωνικές/πολιτικές. Ο αναλφαβητισμός επιδρά αρνητικά στην κοινωνική και πολιτική διάσταση του ατόμου. Περιορίζει σε μεγάλο βαθμό την κοινωνική του παρουσία γιατί η άγνοια ή η ανεπαρκής γνώση του γλωσσικού κώδικα δυσχεράνει την ανάπτυξη ευρύτερων διαπροσωπικών σχέσεων- με άτομα υψηλού μορφωτικού επιπέδουκαι στενεύει τον κύκλο των συναναστροφών του. Παρακωλύεται η ουσιαστική του συμμετοχή στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι γιατί ο αναλφαβητισμός αδυνατεί να ενημερωθεί ορθά για τις εξελίξεις, να κατανοήσει το περιεχόμενο των πολιτικών προγραμμάτων και κατά συνέπεια να επιλέξει ύστερα από κριτική σκέψη και συγκριτική προσέγγιση των δεδομένων. Δυσκολεύεται να διαμορφώσει υγιή πολιτική συνείδηση. Η ψήφος του εύκολα αποσπάται με τη δημαγωγία , την υποσχεσιολογία και το λαϊκισμό από επιτήδειους πολιτικούς. Ο ίδιος συχνά οπαδοποιείται και λειτουργεί ως κομματικό εξάρτημα. Η αδυναμία του να προσεγγίσει με την αναγκαία εμβάθυνση το ακριβές περιεχόμενο των λέξεων δεν δίνει τη δυνατότητα να αποκωδικοποιεί ορθά τον παραπλανητικό πολιτικό λόγο με συνέπεια εύκολα να προπαρασκευάζεται η κομματική του επιλογή και να ετεροκατευθύνεται η πολιτική του βούληση. Β) Για την κοινωνία 1. Οικονομικός τομέας.  4 Ο αναλφαβητισμός δυσχεραίνει την οικονομική ανάπτυξη της κοινωνίας. Τα αναλφάβητα άτομα στερούνται την αναγκαία τεχνογνωσία δεν είναι εξειδικευμένα ούτε ενημερωμένα για τις τεχνολογικές εξελίξεις . Ένας λαός επομένως δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις αναπτυγμένες χώρες και κινδυνεύει – σε συνθήκες μάλιστα παγκοσμιοποίησης της οικονομίας – να οδηγηθεί σε οικονομική υποτέλεια. 2. Κοινωνικός τομέας. Ο αναλφαβητισμός ευνοεί την εμφάνιση φαινομένων κοινωνικής παθογένειας. Η άκριτη προσκόλληση σε ιδεολογικές εμμονές, η ευχερής οπαδοποίηση του αναλφάβητου, η συμμετοχή του σε εκδηλώσεις φανατισμού μπορεί να τον παρασύρουν σε παθογενή κοινωνική συμπεριφορά. Παρατηρείται κοινωνική δυσλειτουργία γιατί τα αναλφάβητα άτομα αδυνατούν να συμβάλλουν στην αναβάθμιση και παραγωγική λειτουργία των θεσμών, να συμμετάσχουν με την αναγκαία γνωστική επάρκεια στη διερεύνηση και επίλυση κοινωνικών προβλημάτων . 3. Πολιτικός τομέας. Δεν ευνοείται η ορθή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ο αναλφαβητισμός δυσχεραίνει τις δημοκρατικές διαδικασίες, αφού τα αναλφάβητα άτομα δεν μπορούν να συμβάλλουν εποικοδομητικά στην ομαλή λειτουργία των πολιτικών θεσμών, συμμετέχοντας με την αναγκαία γνώση στις συλλογικές δραστηριότητες. Τα αναλφάβητα άτομα γίνονται εύκολα γίνονται εύκολα θύμα δημαγωγικής πολιτικής δεν κατανοούν ούτε αξιολογούν πολιτικά προγράμματα. Δεν μπορούν να επιλέξουν αξιοκρατικά τους πολιτικούς εκπροσώπους. 4. Εθνικός τομέας Στον εθνικό τομέα οι αναλφάβητοι μπορεί να οδηγηθούν σε ακραίες αντιλήψεις. Αδυνατούν να οριοθετήσουν σωστά τις έννοιες του πατριωτισμού και του εθνικισμού και να απαλλαγούν από προκαταλήψεις απέναντι σε άλλους λαούς. 5. Πολιτιστικός/ διεθνιστικός τομέας. Οι χώρες με υψηλό δείκτη αναλφαβητισμού δεν μπορούν να διαφυλάξουν τις πολιτιστικές τους αξίες. Κινδυνεύουν με πολιτιστική αλλοτρίωση γιατί αγνοούν τα ιδιαίτερα πολιτιστικά στοιχεία της ταυτότητας τους και το βαθύτερο περιεχόμενο τους και 5 καθίστανται συχνά άκριτα δεκτικοί σε ξενικές επιδράσεις ή επιφανειακούς εκμοντερνισμούς. Αδυνατούν να προσδιορίσουν τα ζωντανά στοιχεία της παράδοσης, να τα διαχωρίσουν από τα θνησιγενή. Συχνά διακατέχονται από πνεύμα προοδοπληξίας (άκριτης αποδοχής των νεοτερικών στοιχείων του πολιτισμού ) ή προγονοπληξίας (άκριτης προσκόλλησης σε όλα τα πολιτιστικά στοιχεία του παρελθόντος).

 Προτάσεις αντιμετώπισης του αναλφαβητισμού 

1. Ο πολίτης πρέπει να συνειδητοποιήσει την αξία της παιδείας και να επιδιώξει την αυτομόρφωση ή την παρακολούθηση προγραμμάτων της παιδείας για όλα τα άτομα. 2. Κατοχύρωση του δικαιώματος της παιδείας για όλα τα άτομα ανεξαρτήτως φυλής, φύλου , κοινωνικής καταγωγής, οικονομικής κατάστασης ή γεωγραφικής περιοχής. Ιδιαίτερη μέριμνα να δοθεί στις ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές όπου η πρόσβαση των παιδιών στα σχολεία είναι δυσχερής. 3. Η πολιτεία να υποστηρίζει οικονομικά τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης ώστε να αποδεσμευτεί τα νεαρά μέλη της από κάθε απασχόληση . Οφείλει ιδιαίτερα να ευαισθητοποιηθεί σε περιπτώσεις εγκατάλειψης παιδιών. 4. Να καταρτιστούν ειδικά προγράμματα και να δημιουργηθούν νέοι θεσμοί όπως: μονάδες λαϊκής επιμόρφωσης, κέντρα αναλφάβητων , περισσότερα νυχτερινά σχολεία, για να φοιτούν πιο πολλοί εργαζόμενοι, δημιουργία ειδικών σχολειών για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, αξιοποίηση των ΜΜΕ για παροχή εκλαϊκευμένης γνώσης. 5. Αναβάθμιση του ρόλου του ΟΗΕ με την ενεργοποίηση των θεσμών του για την αντιμετώπιση του προβλήματος κυρίως στις τριτοκοσμικές χώρες

λατινικά β λυκείου 3η ενότητα

 

Μετάφραση σε αντιστοίχιση

Cepheus et Cassiope

habent filiam Andromedam.

Cassiope,

superba forma sua,

comparat se

cum Nymphis.

Neptunus iratus

urget ad oram Aethiopiae

marinam beluam,

quae nocet incolis.

Oraculum respondet incolis:

“regia hostia placet deo!”

Tum Cepheus

adligat Andromedam

ad scopulum;

belua movet se

ad Andromedam.

Repente advolat

Perseus

calceis pennatis;

videt puellam

et stupet

forma puellae.

Perseus delet

beluam hasta

et liberat Andromedam.

Cepheus, Cassiope

et incolae Aethiopiae

gaudent valde.

O Κηφέας και η Κασσιόπη

έχουν κόρη την Ανδρομέδα.

Η Κασσιόπη,

περήφανη για την ομορφιά της,

συγκρίνει τον εαυτό της

με τις Νηρηίδες.

Ο Ποσειδώνας οργισμένος

στέλνει στην ακτή της Αιθιοπίας

(ένα) θαλάσσιο κήτος,

το οποίο αφανίζει τους κατοίκους.

Το μαντείο απαντά στους κατοίκους:

«Βασιλικό σφάγιο αρέσει στο θεό!».

Τότε ο Κηφέας

δένει την Ανδρομέδα

σε (ένα) βράχο·

το κήτος κινείται

προς την Ανδρομέδα.

Ξαφνικά καταφτάνει πετώντας

ο Περσέας

με τα φτερωτά σανδάλια (του)·

βλέπει το κορίτσι

και θαμπώνεται

από την ομορφιά του κοριτσιού.

Ο Περσέας σκοτώνει

το κήτος με το δόρυ (του)

και ελευθερώνει την Ανδρομέδα.

Ο Κηφέας, η Κασσιόπη

και οι κάτοικοι της Αιθιοπίας

χαίρονται πάρα πολύ.



Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2020

 

Λατινικά  Ενότητα 1

Ο Εξόριστος Ποιητής

 

Μετάφραση σε αντιστοίχιση

Ovidius poeta exulat in terra Pontica.

Scriptitat epistulas Romam.

Epistulae sunt plenae querelarum.

Romam desiderat

et deplorat adversam fortunam.

Narrat de barbaris incolis

et de gelida terra.

Curae et miseriae poetam excruciant.

Epistulis repugnat contra iniuriam.

Musa est unica amica poetae.

Ο Οβίδιος ο ποιητής είναι εξόριστος στη γη του Πόντου.

Γράφει συχνά επιστολές στη Ρώμη.

Οι επιστολές (του) είναι γεμάτες παράπονα.

Επιθυμεί τη Ρώμη

και θρηνεί για την αντίξοη τύχη (του).

Αφηγείται για τους βάρβαρους κατοίκους

και για την παγωμένη χώρα.

Οι έγνοιες και οι δυστυχίες βασανίζουν τον ποιητή.

Με τις επιστολές (του) αντιστέκεται στην αδικία.

Η Μούσα είναι η μοναδική φίλη του ποιητή.

Γλωσσικά – Γραμματικά σχόλια

Ovidius: ονομαστική ενικ. του ουσ. Ovidius, Ovidii / Ovidi (αρσ. β΄ κλ.) = ο Οβίδιος. [Κλητική ενικ.: Ovidi.]

poeta: ονομαστική ενικ. του ουσ. poeta, poetae (αρσ. α΄ κλ.) = ο ποιητής.

in: πρόθεση (+ αφαιρετική) = σε.

terra: αφαιρετική ενικ. του ουσ. terra, terrae (θηλ. α΄ κλ.) = η γη, η χώρα.

Pontica: αφαιρετική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. Ponticus, –a, –um = Ποντικός, του Εύξεινου Πόντου.

exulat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. exulo, exulavi, exulatum, exulare (1) = είμαι εξόριστος.

epistulas: αιτιατική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

Romam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Roma, Romae (θηλ. α΄ κλ.) = η Ρώμη. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

scriptitat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. scriptito, scriptitavi, scriptitatum, scriptitare (1) = γράφω συχνά.

epistulae: ονομαστική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

plenae: ονομαστική πληθ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. plenus, –a, –um = γεμάτος.

querelarum: γενική πληθ. του ουσ. querela, querelae (θηλ. α΄ κλ.) = το παράπονο.

sunt: γ΄ πληθ. οριστικής ενεστώτα του ρήμ. sum, fui, –, esse = είμαι.

Romam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Roma, Romae (θηλ. α΄ κλ.) = η Ρώμη. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

desiderat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. desidero, desideravi, desideratum, desiderare (1) = επιθυμώ, ποθώ.

et: συμπλεκτικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = και.

fortunam: αιτιατική ενικ. του ουσ. fortuna, fortunae (θηλ. α΄ κλ.) = η τύχη.

adversam: αιτιατική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. adversus, –a, –um =αντίξοος, ενάντιος.

deplorat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. deploro, deploravi, deploratum, deplorare (1) = θρηνώ.

narrat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. narro, narravi, narratum, narrare (1) = διηγούμαι.

de: πρόθεση (+ αφαιρετική) = για, σχετικά με.

incolis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. incola, incolae (αρσ. και θηλ. α΄ κλ.) = ο, η κάτοικος.

barbaris: αφαιρετική πληθ., αρσ. (ή και θηλ.) γένους, του επιθ. της β΄ κλ. barbarus, –a, –um = βάρβαρος.

de: πρόθεση (+ αφαιρετική) = για, σχετικά με.

terra: αφαιρετική ενικ. του ουσ. terra, terrae (θηλ. α΄ κλ.) = η γη, η χώρα.

gelida: αφαιρετική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. gelidus, –a, –um = παγωμένος.

pοetam: αιτιατική ενικ. του ουσ. poeta, poetae (αρσ. α΄ κλ.) = ο ποιητής.

curae: ονομαστική πληθ. του ουσ. cura, curae (θηλ. α΄ κλ.) = η έγνοια.

et: συμπλεκτικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = και.

miseriae: ονομαστική πληθ. του ουσ. miseria, miseriae (θηλ. α΄ κλ.) = η δυστυχία.

excruciant: γ΄ πληθ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. excrucio, excruciavi, excruciatum, excruciare (1) = βασανίζω.

epistulis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

contra: πρόθεση (+ αιτιατική) = ενάντια σε.

iniuriam: αιτιατική ενικ. του ουσ. iniuria, iniuriae (θηλ. α΄ κλ.) = η αδικία.

repugnat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. repugno, repugnavi, repugnatum, repugnare (1) = μάχομαι.

Musa: ονομαστική ενικ. του ουσ. Musa, Musae (θηλ. α΄ κλ.) = η Μούσα.

est: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα του ρήμ. sum, fui, –, esse = είμαι.

unica: ονομαστική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. unicus, –a, –um = μοναδικός.

Συγκεντρωτική Παρουσίαση Γραμματικών Τύπων

Ουσιαστικά 

A΄ κλίση

Αρσενικά

incola,-ae

poeta,-ae

Θηλυκά

amica,-ae

cura,-ae

epistula,-ae

fortuna, –ae

iniuria, –ae

miseria, –ae

Musa, –ae

querela, –ae

Roma,-ae (δεν έχει πληθυντικό)

terra,-ae

Β΄ κλίση

Αρσενικά

Ovidius, -ii,- (i)

Παραθετικά Επιθέτων 

Β΄Κλίση

Θετικός 

adversus, -a, -um

barbarus, -a, -um

gelidus, -a, -um

plenus, -a, -um

Ponticus, -a, -um

unicus, -a, -um

Συγκριτικός

adversior, -ior, -ius

barbarior, -ior, -ius

gelidior, -ior, -ius

plenior, -ior, -ius

Υπερθετικός

adversissimus, -a, -um

barbarissimus, -a, -um

gelidissimus, -a, -um

plenissimus, -a, -um

Αρχικοί Χρόνοι Ρημάτων

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ

ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ

ΣΟΥΠΙΝΟ

ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ

sum

fui

 

esse

Α’ ΣΥΖΥΓΙΑ

deploro

deploravi

deploratum

deplorare

desidero

desideravi

desideratum

desiderare

excrucio

excruciavi

excruciatum

excruciare

ex(s)ulo

ex(s)ulavi

ex(s)ulatum

ex(s)ulare

narro

narravi

narratum

narrare

repugno

repugnavi

repugnatum

repugnare

scriptito

scriptitavi

scriptitatum

scriptitare

Συντακτική Ανάλυση

  1. Ovidius poeta in terra Pontica exulat. Κύρια πρόταση

exulat: ρήμα, Ovidius: υποκείμενο, poeta: παράθεση στο Ovidius, in terra: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός του τόπου που δηλώνει στάση στο exulat, Pontica: επιθετικός προσδιορισμός στο terra.

  1. Epistulas Romam scriptitat. Κύρια πρόταση

scriptitat: ρήμα, Ovidius: (ενν.) υποκείμενο, Epistulas: αντικείμενο, Romam: αιτιατική της κατεύθυνσης στο scriptitat.

  1. Epistulae plenae querelarum sunt. Κύρια πρόταση

sunt: ρήμα, Epistulae: υποκείμενο, plenae: κατηγορούμενο στο Epistulae μέσω του sunt, querelarum: γενική ως συμπλήρωμα (αντικειμενική) στο plenae.

  1. Romam desiderat. Κύρια πρόταση

desiderat: ρήμα, Ovidius: (ενν.) υποκείμενο, Romam: αντικείμενο.

  1. fortunam adversam deplorat. Κύρια πρόταση

deplorat: ρήμα, Ovidius: (ενν.) υποκείμενο, fortunam: αντικείμενο, adversam: επιθετικός προσδιορισμός στο fortunam.

  1. Narrat de incolis barbaris et de terra gelida. Κύρια πρόταση

Narrat: ρήμα, Ovidius: (ενν.) υποκείμενο, de incolis, de terra: εμπρόθετοι επιρρηματικοί προσδιορισμοί της αναφοράς στο Narrat, barbaris: επιθετικός προσδιορισμός στο incolis, gelida: επιθετικός προσδιορισμός στο terra.

  1. Poetam curae et miseriae excruciant. Κύρια πρόταση

excruciant: ρήμα, curae, miseriae: υποκείμενα, Poetam: αντικείμενο.

  1. Epistulis contra iniuriam repugnat. Κύρια πρόταση

repugnat: ρήμα, Ovidius: (ενν.) υποκείμενο, contra iniuriam: εμπρόθετος επιρρηματικός προσδιορισμός της εναντίωσης στο repugnat, Epistulis: αφαιρετική του μέσου στο repugnat.

  1. Musa est unica amica poetae. Κύρια πρόταση

est: ρήμα, Musa: υποκείμενο, amica: κατηγορούμενο στο Musa μέσω του est, unica: επιθετικός προσδιορισμός στο amica, poetae: γενική κτητική στο amica.

 

 

Stars

  Καλή αρχή αστέρια μου!!!!! Θεματική ΕνότηταΚύρια Στοιχεία & Χαρακτηριστικά Βιογραφία • Καταγωγή από πλούσια αριστοκρατική οικογένεια τ...