Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
Να συγκρίνετε τις απόψεις που εκφράζονται στην Ενότητα με το ακόλουθο απόσπασμα από τα Ἠθικὰ Νικομάχεια (1160a 41 – 1160b 11) και να συνθέσετε ένα δικό σας κείμενο στη νέα ελληνική με μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων: παρέκβασις δὲ βασιλείας μὲν τυραννίς: ἄμφω γὰρ μοναρχίαι, διαφέρουσι δὲ πλεῖστον. Ὁ μὲν γὰρ τύραννος τὸ ἑαυτῷ συμφέρον σκοπεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ τῶν ἀρχομένων. Οὐ γάρ έστι βασιλεὺς ὁ μὴ αὐτάρκης καὶ πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς ὑπερέχων· ὁ δὲ τοιοῦτος οὐδενὸς προσδεῖται· τὰ ὠφέλιμα οὖν αὐτῷ μὲν οὐκ ἂν σκοποίη, τοῖς δ’ ἀρχομένοις· ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος κληρωτὸς ἄν τις εἴη βασιλεύς. Ἡ δὲ τυραννὶς ἐξ ἐναντίας ταύτῃ· τὸ γὰρ ἑαυτῷ ἀγαθὸν διώκει. Καὶ φανερώτερον ὑπὸ ταύτης ὅτι χειρίστη· κάκιστον γὰρ τὸ ἐναντίον
τῷ βελτίστῳ. (= η τυραννία αποτελεί παρέκκλιση της βασιλείας: και τα δύο είναι πολιτεύματα, όπου την εξουσία ασκεί ένα πρόσωπο, αλλά παρουσιάζουν πολλές διαφορές μεταξύ τους. Γιατί ο τύραννος αποσκοπεί στο προσωπικό του συμφέρον, ενώ ο βασιλιάς στο συμφέρον των υπηκόων του. Γιατί δεν μπορεί να είναι βασιλιάς αυτός που δεν είναι αυτάρκης και δεν υπερέχει των άλλων σε όλα τα αγαθά· ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από τίποτε· δε θα έχει επομένως στόχο το δικό του συμφέρον αλλά των υπηκόων του: γιατί κάποιος που δεν έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορεί να γίνει βασιλιάς με κλήρο. Η τυραννία όμως βρίσκεται στο αντίθετο άκρο της βασιλείας· γιατί ο τύραννος επιδιώκει το προσωπικό του συμφέρον. Και είναι πρόδηλο ότι η τυραννία είναι το χειρότερο πολίτευμα, εφόσον το χειρότερο είναι το αντίθετο του καλύτερου.)
Να συγκρίνετε τις απόψεις που εκφράζονται στην Ενότητα με το ακόλουθο απόσπασμα από τα Ἠθικὰ Νικομάχεια (1160a 41 – 1160b 11) και να συνθέσετε ένα δικό σας κείμενο στη νέα ελληνική με μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων: παρέκβασις δὲ βασιλείας μὲν τυραννίς: ἄμφω γὰρ μοναρχίαι, διαφέρουσι δὲ πλεῖστον. Ὁ μὲν γὰρ τύραννος τὸ ἑαυτῷ συμφέρον σκοπεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ τῶν ἀρχομένων. Οὐ γάρ έστι βασιλεὺς ὁ μὴ αὐτάρκης καὶ πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς ὑπερέχων· ὁ δὲ τοιοῦτος οὐδενὸς προσδεῖται· τὰ ὠφέλιμα οὖν αὐτῷ μὲν οὐκ ἂν σκοποίη, τοῖς δ’ ἀρχομένοις· ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος κληρωτὸς ἄν τις εἴη βασιλεύς. Ἡ δὲ τυραννὶς ἐξ ἐναντίας ταύτῃ· τὸ γὰρ ἑαυτῷ ἀγαθὸν διώκει. Καὶ φανερώτερον ὑπὸ ταύτης ὅτι χειρίστη· κάκιστον γὰρ τὸ ἐναντίον
τῷ βελτίστῳ. (= η τυραννία αποτελεί παρέκκλιση της βασιλείας: και τα δύο είναι πολιτεύματα, όπου την εξουσία ασκεί ένα πρόσωπο, αλλά παρουσιάζουν πολλές διαφορές μεταξύ τους. Γιατί ο τύραννος αποσκοπεί στο προσωπικό του συμφέρον, ενώ ο βασιλιάς στο συμφέρον των υπηκόων του. Γιατί δεν μπορεί να είναι βασιλιάς αυτός που δεν είναι αυτάρκης και δεν υπερέχει των άλλων σε όλα τα αγαθά· ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από τίποτε· δε θα έχει επομένως στόχο το δικό του συμφέρον αλλά των υπηκόων του: γιατί κάποιος που δεν έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορεί να γίνει βασιλιάς με κλήρο. Η τυραννία όμως βρίσκεται στο αντίθετο άκρο της βασιλείας· γιατί ο τύραννος επιδιώκει το προσωπικό του συμφέρον. Και είναι πρόδηλο ότι η τυραννία είναι το χειρότερο πολίτευμα, εφόσον το χειρότερο είναι το αντίθετο του καλύτερου.)
ΑΡΧΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ
- Είδαμε τον ορισμό που έδωσε ο Αριστοτέλης για την πόλη, είδαμε επίσης το νόημα και τη σημασία που έδωσε στο πολίτευμα, στον τρόπο δηλαδή με τον οποίο κυβερνιέται μια πόλη. Προσπάθησε, λοιπόν, με βάση τις διδασκαλίες τον αυτές, να εξηγήσεις γιατί ο Αριστοτέλης ονόμασε ορθά κάποια πολιτεύματα και παρεκκλίσεις (από το ορθό) κάποια άλλα.
Στην 11η και στη 12η ενότητα των «Πολιτικών» ο Αριστοτέλης επισήμανε ότι κάθε κοινωνία έχει ως στόχο της ένα αγαθό και ότι η πόλη-κράτος, που είναι η ανώτερη όλων των άλλων κοινωνιών, στοχεύει στο ανώτερο από όλα τα αγαθά, την ευδαιμονία, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της αυτάρκειας. Στην ευδαιμονία, όμως, της πόλης δεν συμβάλλουν το ίδιο όλα τα πολιτεύματα. Έτσι, λοιπόν, ορθά πολιτεύματα θεωρεί αυτά που στοχεύουν στο συμφέρον του συνόλου των πολιτών, στο κοινό συμφέρον και, συνεπώς, στην ευδαιμονία όλων, ενώ «παρεκκλίσεις» (από τα ορθά) όσα πολιτεύματα αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος μόνο των προσώπων που ασκούν την εξουσία, όσα κι αν είναι αυτά στον αριθμό.
- Δύο κριτήρια χρησιμοποιεί ο Αριστοτέλης για τη διάκριση των πολιτευμάτων: ένα ποσοτικό κι ένα ποιοτικό. Το ποσοτικό σχετίζεται με τον αριθμό των ατόμων που ασκούν την εξουσία, και το ποιοτικό στην εξυπηρέτηση από τους ασκούντες την εξουσία του κοινού συμφέροντος ή όχι.Ποια κριτήρια υιοθετεί ο Αριστοτέλης στη διάκριση των πολιτευμάτων;
- Ποιο κριτήριο χρησιμοποιεί ο φιλόσοφος για τη διάκριση των πολιτευμάτων σε «ορθά» και «παρεκκλίσεις» (παρεκβάσεις) και ποια σχέση έχει με το σκοπό της πόλης και τον ορισμό τον πολίτη;
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Β ΚΑΙ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ
ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
ΑΣΚΗΣΕΙΣ( ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ...ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ)
Ανάλυση: δεῖ + απαρέμφατο ενεργητικό ή μέσο
Ανάλυση βασικών ρηματικών επιθέτων σε –τέος
ἀκτέον = δεῖ ἄγειν (ἄγω)
αἱρετέον = δεῖ αἱρεῖσθαι (αἱρέομαι –οῦμαι)
ἰτέον και ἰτητέον = δεῖ ἰέναι (εἶμι)
ἰστέον = δεῖ εἰδέναι (οἶδα)
λεκτέον και ῥητέον = δεῖ λέγειν
ληπτέον = δεῖ λαμβάνειν
μεθεκτέον = δεῖ μετέχειν
οἰστέον = δεῖ φέρειν
χρηστέον = δεῖ χρῆσθαι
παρατηρήσεις!
Μεταφραστικές οδηγίες
Τα ρηματικά επίθετα σε –τος μπορούν αν αποδοθούν στη μετάφραση:
- Η δοτική προσωπική γίνεται αιτιατική ως υποκείμενο του απαρεμφάτου
- Το αντικείμενο, εφόσον υπάρχει, παραμένει
Ανάλυση βασικών ρηματικών επιθέτων σε –τέος
ἀκτέον = δεῖ ἄγειν (ἄγω)
αἱρετέον = δεῖ αἱρεῖσθαι (αἱρέομαι –οῦμαι)
ἰτέον και ἰτητέον = δεῖ ἰέναι (εἶμι)
ἰστέον = δεῖ εἰδέναι (οἶδα)
λεκτέον και ῥητέον = δεῖ λέγειν
ληπτέον = δεῖ λαμβάνειν
μεθεκτέον = δεῖ μετέχειν
οἰστέον = δεῖ φέρειν
χρηστέον = δεῖ χρῆσθαι
παρατηρήσεις!
- Η δοτική που συνοδεύει το ρηματικό επίθετο μπορεί να μην είναι πάντα προσωπική, αλλά ενδέχεται να έχει άλλη συντακτική θέση.
- Το ρηματικό επίθετο έχει την ίδια σύνταξη με το ρήμα από το οποίο παράγεται.
Μεταφραστικές οδηγίες
Τα ρηματικά επίθετα σε –τος μπορούν αν αποδοθούν στη μετάφραση:
- Ως αντίστοιχο νεοελληνικό ρηματικό επίθετο σε –τος ή μετοχή
- Αυτός που μπορεί να + ρήμα
- Αυτός που αξίζει να + ρήμα
- Αυτός που πρέπει να + ρήμα ενεργητικής ή παθητικής φωνής
- Στην απρόσωπη σύνταξη μεταφράζεται με ονομαστική ως υποκείμενο του ρήματος.
- Στην προσωπική σύνταξη μεταφράζεται είτε με ονομαστική ως υποκείμενο του ρήματος είτε με προθετικό σύνολο: από + αιτιατική
Άσκηση: Να αναγνωριστεί το είδος της σύνταξης (προσωπική – απρόσωπη) των ρηματικών επιθέτων και να αναλυθούν σε δεῖ + απαρέμφατο
- Εὐλαβητέον ἐστὶ τὸ ἀδικεῖν μᾶλλον ἤ τὸ ἀδικεῖσθαι.
- Ἐὰν δὲ τις κατὰ τι κακὸς γίγνηται, κολαστέος ἐστὶ.
- Ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πάντας μὲν τοὺς νόμους ὑμῖν σπουδαστέον, ὡς κάλλιστα ἔχειν.
- Ἐπεὶ δὲ οὔτε Χειρίσοφος ἧκεν οὔτε πλοῖα ἱκανὰ ἦν οὔτε τὰ ἐπιτήσεια ἦν λαμβάνειν ἔτι, ἐδόκει ἀπιτέον εἶναι.
- Ἐξελεγκτέος δὴ οὗτος ὁ λόγος ἡμῖν ἐστὶν.
- Καὶ τῇ ῥητορικῇ οὕτω χρηστέον ἐπὶ τὸ δίκαιον ἀεὶ.
- Ἔστι δὲ πάντα μὲν ὡς ἔπος εἰπεῖν ὀνείδη φευκτέον, τοῦτο δὲ πάντων μάλιστ’, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι.
- Παρὰ τούτους ἐλθόντες σκεψώμεθα ὅ τι ἡμῖν ποιητέον ἐστίν
- Ἔστι δ' ὑμῖν οὐ τοῦτο μόνον σκεπτέον
- Aλλ', ἔφη ὁ Κλειτοφῶν, τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον ἔλεγεν ὃ ἡγοῖτο ὁ κρείττων αὑτῷ συμφέρειν· τοῦτο ποιητέον εἶναι τῷ ἥττονι, καὶ τὸ δίκαιον τοῦτο ἐτίθετο.
- Δοτέον οὖν τῷ τελέως ἀδίκῳ τὴν τελεωτάτην ἀδικίαν, καὶ οὐκ ἀφαιρετέον ἀλλ' ἐατέον τὰ μέγιστα ἀδικοῦντα τὴν μεγίστην δόξαν αὑτῷ παρεσκευακέναι εἰς δικαιοσύνην
- Ἀλλ' ἄρα ἵνα βελτίους ὦσιν οἱ πολῖται ὁρῶντες ἅπαντας ὁμοίως τιμωμένους, διὰ τοῦτο δοκιμαστέος ἐστίν
- Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπίνων μέλει, τί καὶ ἡμῖν μελητέον τοῦ λανθάνειν αὐτοὺς;
- Πρῶτον δὴ ἡμῖν, ὡς ἔοικεν, ἐπιστατητέον τοῖς μυθοποιοῖς, καὶ ὃν μὲν ἂν καλὸν μῦθον ποιήσωσιν, ἐγκριτέον, ὃν δ' ἂν μή, ἀποκριτέον
- ῏Ην δ' ὁ μῦθος ὡς ἀνοιστέον σοὶ τοὔργον εἴη τοῦτο κοὐχὶ κρυπτέον.
- Ἵν' εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέον τὸ λοιπὸν ἁρπάζητε
- Κάτω νυν ἐλθοῦσ', εἰ φιλητέον, φίλει κείνους· ἐμοῦ δὲ ζῶντος οὐκ ἄρξει γυνή.
- Καὶ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἐπισκεπτέον ὑμῖν τοῖς ἄλλοις τὸ ἥσυχον, εἰ μὴ καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ἐς τὸ ὁμοῖον μεταλήψεσθε.
- Κατὰ γὰρ τὸν αὐτὸν λόγον κἂν ἐκ βασιλέως γίγνηταί τι ἔκγονον, βασιλεὺς κλητέος
- Περὶ τούτων ὑμῖν τε βουλευτέον καὶ ἐμοί, εἴ τι πλέον οἶδα, ἐσηγητέον.
- Ἄλλοις μὲν γὰρ χρήματά ἐστι πολλὰ καὶ νῆες καὶ ἵπποι, ἡμῖν δὲ ξύμμαχοι ἀγαθοί, οὓς οὐ παραδοτέα τοῖς ᾿Αθηναίοις ἐστίν, οὐδὲ δίκαις καὶ λόγοις διακριτέα μὴ λόγῳ καὶ αὐτοὺς βλαπτομένους, ἀλλὰ τιμωρητέα ἐν τάχει καὶ παντὶ σθένει
- Καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα ἄν τις λέγοι ἐν οἷς τοῖς νοῦν τε καὶ νόμον ἔχουσιν ὀρθὸν οὐ ποτέος οἶνος
- ᾿Εγὼ δ', ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι ὅ τ' ἐχθρὸς ἐσθ' ἡμῖν ἐχθαρτέος
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ANGELO!
Να κλίνεις τα 5 3κλιτα ουσιαστικά!
1. ο τάπης
2. ο Έλλην
3.ο Άραψ
4 η πατρίς
5. ο κόραξ
Να κλίνεις τα 5 3κλιτα ουσιαστικά!
1. ο τάπης
2. ο Έλλην
3.ο Άραψ
4 η πατρίς
5. ο κόραξ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Stars
Καλή αρχή αστέρια μου!!!!! Θεματική ΕνότηταΚύρια Στοιχεία & Χαρακτηριστικά Βιογραφία • Καταγωγή από πλούσια αριστοκρατική οικογένεια τ...
-
Κριτήριο αξιολόγησης Γ΄ΕΠΑ.Λ. Θέμα: Διατροφή Ι. Μη λογοτεχνικό κείμενο Πώς οι εκπαιδευτικοί επηρεάζουν τις διατροφικές σ...
-
Η τιμή και το χρήμα είναι μια νουβέλα (=εκτενές διήγημα ή μικρό μυθιστόρημα) του Κ. Θεοτόκη που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1914 (πριν από ...
-
https://www.slideshare.net/slideshow/ss-43525379/43525379