Δευτέρα 9 Μαΐου 2022

Ξενοφώντας 18-23

 Ξενοφώντος Ελληνικά «Βιβλίο 2. Κεφάλαιο 4. §18-23» [Μετάφραση – Ασκήσεις σχολικού]

 LATISTOR
[18] Ταῦτα δ’ εἰπὼν καὶ μεταστραφεὶς πρὸς τοὺς ἐναντίους, ἡσυχίαν εἶχε· καὶ γὰρ ὁ μάντις παρήγγελλεν αὐτοῖς μὴ πρότερον ἐπιτίθεσθαι, πρὶν [ἂν] τῶν σφετέρων ἢ πέσοι τις ἢ τρωθείη· «ἐπειδὰν μέντοι τοῦτο γένηται, ἡγησόμεθα μέν», ἔφη, «ἡμεῖς, νίκη δ’ ὑμῖν ἔσται ἑπομένοις, ἐμοὶ μέντοι θάνατος, ὥς γέ μοι δοκεῖ».
Μετάφραση: Αφού είπε αυτά και γύρισε προς το μέρος των εχθρών, περίμενε, γιατί και ο μάντης συμβούλευε να μην επιτεθούν προτού σκοτωθεί ή πληγωθεί κάποιος δικός τους. «Όταν συμβεί αυτό, θα προχωρήσουμε εμείς μπροστά» είπε, «εσείς που θα ακολουθήσετε, θα νικήσετε, εγώ όμως θα σκοτωθώ, όπως, βέβαια, το προαισθάνομαι.»
 
[19] Καὶ οὐκ ἐψεύσατο, ἀλλ’ ἐπεὶ ἀνέλαβον τὰ ὅπλα, αὐτὸς μὲν ὥσπερ ὑπὸ μοίρας τινὸς ἀγόμενος ἐκπηδήσας πρῶτος ἐμπεσὼν τοῖς πολεμίοις ἀποθνῄσκει, καὶ τέθαπται ἐν τῇ διαβάσει τοῦ Κηφισοῦ· οἱ δ’ ἄλλοι ἐνίκων καὶ κατεδίωξαν μέχρι τοῦ ὁμαλοῦ. Ἀπέθανον  δ’ ἐνταῦθα τῶν μὲν τριάκοντα Κριτίας τε καὶ Ἱππόμαχος, τῶν δὲ ἐν Πειραιεῖ δέκα ἀρχόντων Χαρμίδης ὁ Γλαύκωνος, τῶν δ’ ἄλλων περὶ ἑβδομήκοντα. Καὶ τὰ μὲν ὅπλα ἔλαβον, τοὺς δὲ χιτῶνας οὐδενὸς τῶν πολιτῶν ἐσκύλευσαν. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἐγένετο καὶ τοὺς νεκροὺς ὑποσπόνδους ἀπεδίδοσαν, προσιόντες ἀλλήλοις πολλοὶ διελέγοντο.
Μετάφραση: Και δεν διαψεύστηκε, αλλά όταν πήραν τα όπλα, εκείνος, σαν να οδηγούταν από κάποια μοίρα, αφού πήδηξε πρώτος ορμητικά προς τα μπρος κι έπεσε πάνω στους εχθρούς, σκοτώθηκε και είναι θαμμένος στη διάβαση του Κηφισού. Οι άλλοι ωστόσο νίκησαν και καταδίωξαν τον εχθρό ως το ίσιωμα. Εκεί σκοτώθηκαν από τους Τριάντα ο Κριτίας κι ο Ιππόμαχος, από τους δέκα άρχοντες του Πειραιά ο Χαρμίδης του Γλαύκωνα κι από τους υπόλοιπους κάπου εβδομήντα. Και τα όπλα τα πήραν, κανενός πολίτη όμως δεν πείραξαν τα ρούχα. Αφού συνέβη αυτό και τους νεκρούς απέδωσαν με συμφωνία, πλησιάζοντας μεταξύ τους πολλοί συζητούσαν.
 
[20] Κλεόκριτος δὲ ὁ τῶν μυστῶν κῆρυξ, μάλ’ εὔφωνος ὤν, κατασιωπησάμενος ἔλεξεν· «Ἄνδρες πολῖται, τί ἡμᾶς ἐξελαύνετε; τί ἀποκτεῖναι βούλεσθε; Ἡμεῖς γὰρ ὑμᾶς κακὸν μὲν οὐδὲν πώποτε ἐποιήσαμεν, μετεσχήκαμεν δὲ ὑμῖν καὶ ἱερῶν τῶν σεμνοτάτων καὶ θυσιῶν καὶ ἑορτῶν τῶν καλλίστων, καὶ συγχορευταὶ καὶ συμφοιτηταὶ γεγενήμεθα καὶ συστρατιῶται, καὶ πολλὰ μεθ’ ὑμῶν κεκινδυνεύκαμεν καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἀμφοτέρων ἡμῶν σωτηρίας τε καὶ ἐλευθερίας.
Μετάφραση: Τότε ο Κλεόκριτος, ο κήρυκας των μυημένων στα Ελευσίνια μυστήρια, που είχε πολύ δυνατή φωνή, αφού επέβαλε σιωπή είπε: «Άνδρες πολίτες, γιατί μας εξορίζετε; Γιατί θέλετε να μας σκοτώσετε; Γιατί εμείς σε εσάς δεν έχουμε κάνει κανένα κακό ως τώρα, αντιθέτως έχουμε πάρει μέρος μαζί σας στις πιο σεβαστές τελετές, σε θυσίες και στις ωραιότερες γιορτές· έχουμε γίνει συγχορευτές και συμφοιτητές και συστρατιώτες· μαζί έχουμε κινδυνέψει πολλές φορές, και στη στεριά και στη θάλασσα, για την κοινή σωτηρία και ελευθερία και των δυο μας».
 
[21] Πρὸς θεῶν πατρῴων καὶ μητρῴων καὶ συγγενείας καὶ κηδεστίας καὶ ἑταιρίας, πάντων γὰρ τούτων πολλοὶ κοινωνοῦμεν ἀλλήλοις, αἰδούμενοι καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους παύσασθε ἁμαρτάνοντες εἰς τὴν πατρίδα, καὶ μὴ πείθεσθε τοῖς ἀνοσιωτάτοις τριάκοντα, οἳ ἰδίων κερδέων ἕνεκα ὀλίγου δεῖν πλείους ἀπεκτόνασιν Ἀθηναίων ἐν ὀκτὼ μησὶν ἢ πάντες Πελοποννήσιοι δέκα ἔτη πολεμοῦντες.
Μετάφραση: Στο όνομα των θεών των πατέρων και μητέρων μας και στο όνομα της συγγένειάς μας εξ αίματος και εξ αγχιστείας και των συλλόγων μας –γιατί πολλοί συμμετέχουμε μαζί σε όλα αυτά–, σεβόμενοι και θεούς και ανθρώπους, σταματήστε να προξενείτε ζημιά στην πατρίδα και μην υπακούτε στους ανοσιότατους Τριάκοντα, οι οποίοι λόγω προσωπικών συμφερόντων έχουν, παρά λίγο, σκοτώσει μέσα σε οκτώ μήνες περισσότερους Αθηναίους απ’ όσους όλοι οι Πελοποννήσιοι μαζί πολεμώντας επί δέκα χρόνια.
 
[22] ἐξὸν δ’ ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ πολιτεύεσθαι, οὗτοι τὸν πάντων αἴσχιστόν τε καὶ χαλεπώτατον καὶ ἀνοσιώτατον καὶ ἔχθιστον καὶ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις πόλεμον ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους παρέχουσιν. Ἀλλ’ εὖ γε μέντοι ἐπίστασθε ὅτι καὶ τῶν νῦν ὑφ’ ἡμῶν ἀποθανόντων οὐ μόνον ὑμεῖς ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἔστιν οὓς πολλὰ κατεδακρύσαμεν.
Ὁ μὲν τοιαῦτα ἔλεγεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες καὶ διὰ τὸ τοιαῦτα προσακούειν τοὺς μεθ’ αὑτῶν ἀπήγαγον εἰς τὸ ἄστυ. 
Μετάφραση: Αν και ήταν δυνατό σε μας να ζούμε ειρηνικά ως πολίτες, αυτοί ξεκίνησαν μεταξύ μας τον χειρότερο και τον δυσχερέστερο και τον πιο ανόσιο και τον πιο μισητό για θεούς και ανθρώπους πόλεμο. Όμως να ξέρετε καλά ότι και για αυτούς που τώρα σκοτώθηκαν από εμάς, όχι μόνο εσείς αλλά και εμείς -για κάποιους από αυτούς- δακρύσαμε πολύ.
Αυτός τέτοια περίπου έλεγε· οι υπόλοιποι αρχηγοί, και εξαιτίας του ότι άκουγαν τέτοιου είδους πράγματα, οδήγησαν αυτούς που ήταν μαζί τους πάλι πίσω στην Αθήνα.
 
[23] Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ οἱ μὲν τριάκοντα πάνυ δὴ ταπεινοὶ καὶ ἔρημοι συνεκάθηντο ἐν τῷ συνεδρίῳ· τῶν δὲ τρισχιλίων ὅπου ἕκαστοι τεταγμένοι ἦσαν, πανταχοῦ διεφέροντο πρὸς ἀλλήλους. ὅσοι μὲν γὰρ ἐπεποιήκεσάν τι βιαιότερον καὶ ἐφοβοῦντο, ἐντόνως ἔλεγον ὡς οὐ χρείη καθυφίεσθαι τοῖς ἐν Πειραιεῖ· ὅσοι δὲ ἐπίστευον μηδὲν ἠδικηκέναι, αὐτοί τε ἀνελογίζοντο καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδασκον ὡς οὐδὲν δέοιντο τούτων τῶν κακῶν, καὶ τοῖς τριάκοντα οὐκ ἔφασαν χρῆναι πείθεσθαι οὐδ’ ἐπιτρέπειν ἀπολλύναι τὴν πόλιν. Καὶ τὸ τελευταῖον ἐψηφίσαντο ἐκείνους μὲν καταπαῦσαι, ἄλλους  δὲ ἑλέσθαι. Καὶ εἵλοντο δέκα, ἕνα ἀπὸ φυλῆς.
Μετάφραση: Την επόμενη μέρα οι Τριάκοντα παρευρέθηκαν στην αίθουσα συνεδριάσεων πολύ ταπεινωμένοι και μόνοι· οι τρεις χιλιάδες από την άλλη, όπου βρισκόταν ο καθένας τους, σε όλα τα μέρη της πόλης διαφωνούσαν μεταξύ τους. Γιατί όσοι είχαν διαπράξει κάτι βιαιότερο και φοβούνταν, υποστήριζαν έντονα ότι δεν έπρεπε να υποχωρήσουν σε αυτούς που βρίσκονταν στον Πειραιά· όσοι αφετέρου πίστευαν ότι δεν είχαν διαπράξει κανένα αδίκημα, οι ίδιοι σκέφτονταν και εξηγούσαν και στους άλλους ότι δεν χρειαζόταν να υποφέρουν κανένα από αυτά τα δεινά και έλεγαν ότι δεν πρέπει να υπακούσουν στους Τριάκοντα ούτε να τους επιτρέψουν να καταστρέψουν την πόλη. Και στο τέλος αποφάσισαν να αφαιρέσουν από εκείνους την εξουσία και να εκλέξουν άλλους. Και εξέλεξαν δέκα, έναν από κάθε φυλή.
 
Ερωτήσεις - Ασκήσεις
1.α. Ποιοι είναι οι δεσμοί που δένουν τους Αθηναίους μεταξύ τους, σύμφωνα με όσα είπε ο Κλεόκριτος;
β. Πώς χαρακτήρισε τους τριάκοντα;
γ. Ποια ήταν η αντίδραση των ηγετών των αντιπάλων;
 
1.α. Ο Κλεόκριτος στον σύντομο λόγο του κάνει έκκληση στους οπαδούς των ολιγαρχικών να αναλογιστούν τι είδους δεσμοί τους ενώνουν με τους σημερινούς εχθρούς τους, τους δημοκρατικούς της «Φυλής»: δεσμοί μεταξύ ανθρώπων μιας πολιτισμένης κοινωνίας, μεταξύ πολιτών ενός ειρηνικού-δημοκρατικού κράτους. Η συμμετοχή σε θρησκευτικές εκδηλώσεις και τελετές, στην κοινωνική, σχολική και στρατιωτική ζωή· στους αγώνες για την προστασία της πατρίδας και επίσης η συγγένεια μεταξύ πολλών από τους αντιπάλους εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, η συντροφικότητα σε συλλόγους ή λέσχες, όλοι αυτοί οι δεσμοί, πρέπει να οδηγήσουν τους ολιγαρχικούς να εγκαταλείψουν τους τριάκοντα από σεβασμό σε θεούς και ανθρώπους.
 
1.β. Ο Κλεόκριτος χαρακτήρισε τους τριάκοντα «ανοσιότατους», ως ανθρώπους, δηλαδή, που δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό και, συνάμα, ασεβούν απέναντι στους θεούς. Πρόκειται για έναν απολύτως δικαιολογημένο χαρακτηρισμό, αν ληφθεί υπόψη αφενός ο αριθμός των πολιτών που δολοφόνησαν προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα κι αφετέρου το γεγονός ότι οδήγησαν την πόλη σ’ έναν καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο. Είναι, άλλωστε, εμφανές πως η επιθυμία των τριάκοντα για εξουσία είναι τέτοια, ώστε δεν διστάζουν να παραβούν κάθε νόμο ή ηθικό κανόνα, αντιμετωπίζοντας τους συνανθρώπους τους με πρωτοφανή απανθρωπιά.
 
1.γ. Οι ηγέτες των αντιπάλων τη στιγμή που ακούν την ομιλία του Κλεόκριτου επιλέγουν να απομακρύνουν τους στρατιώτες τους και να τους οδηγήσουν στην πόλη, προκειμένου να μην επηρεαστούν από τη δίκαιη αγανάκτηση των λόγων του, αλλά και από τη σαφή ανάδειξη της ευθύνης των τριάκοντα για τη δεινή κατάσταση των Αθηναίων. Ακολούθως, ωστόσο, έγινε εμφανές πως η ομιλία του Κλεόκριτου στάθηκε ικανή να προκαλέσει διχόνοια στους ολιγαρχικούς, εφόσον εκείνοι που δεν είχαν διαπράξει σοβαρά αδικήματα, θεωρούσαν πως ήταν καιρός να απαλλαγούν από την επιζήμια παρουσία των τριάκοντα, ενώ, αντιθέτως, όσοι είχαν διαπράξει βιαιότητες φοβόντουσαν πως, αν ενδώσουν στο κάλεσμα των δημοκρατικών και αποδιώξουν τους τριάκοντα, θα βρίσκονταν αντιμέτωποι με σοβαρές κυρώσεις για τα εγκλήματά τους.
 
2. Υπογραμμίστε τη σωστή ανάλυση σε δευτερεύουσα πρόταση της μετοχής: μεταστραφείς (§18)
ἐπεὶ μετεστράφη
ὅταν μεταστραφῇ
ἵνα μεταστραφείη
ὅτι μετεστράφη
 
3. Να συνδέσετε κάθε λέξη - φράση της στήλης Α με την αντίστοιχη της νέας ελληνικής της στήλης Β.
 
Α                                             Β
(1) ἡσυχίαν ἔχω                     α προστατευόμενος από συνθήκη
(2) ἐτρώθη                             β συζητούσαν
(3) ἡγησόμεθα                       γ περιμένω/δεν κάνω τίποτα
(4) τέθαπται                          δ έχει ταφεί
(5) διάβασις                          ε τραυματίστηκε
(6) ὑπόσπονδος                    στ πλησιάζοντας
(7) προσιόντες                       ζ θα προηγηθούμε
(8) διελέγοντο                        η πέρασμα
 
Απάντηση:
(1) ἡσυχίαν ἔχω = γ περιμένω/δεν κάνω τίποτα
(2) ἐτρώθη = ε τραυματίστηκε
(3) ἡγησόμεθα = ζ θα προηγηθούμε
(4) τέθαπται = δ έχει ταφεί
(5) διάβασις = η πέρασμα
(6) ὑπόσπονδος = α προστατευόμενος από συνθήκη
(7) προσιόντες = στ πλησιάζοντας
(8) διελέγοντο = β συζητούσαν
 
4. Να καταγραφούν οι ρηματικοί τύποι που δηλώνουν τις δραστηριότητες των πολεμιστών στις διάφορες φάσεις της μάχης (§19) και να γραφούν στο α΄ πληθ. πρόσ. του αορ. της οριστικής.
 
ἀνέλαβον: ἀνελάβομεν (αόριστος β΄)
ἀγόμενος: ἠγαγόμεθα (αόριστος β΄)
ἐκπηδήσας: ἐξεπηδήσαμεν
ἐμπεσὼν: ἐνεπέσομεν (αόριστος β΄)
ἐνίκων: ἐνικήσαμεν
κατεδίωξαν: κατεδιώξαμεν
ἔλαβον: ἐλάβομεν (αόριστος β΄)
ἐσκύλευσαν: ἐσκυλεύσαμεν
ἀπεδίδοσαν: ἀπέδομεν
προσιόντες: προσήλθομεν (αόριστος β΄)
διελέγοντο: διελέχθημεν (παθητικός αόριστος)
 
5. Κάνετε τις κατάλληλες συνδέσεις της στήλης Α (§ 20-22) με τις στήλες Β και Γ
 
Η λέξη:                          είναι:                                     συμπληρώνει/προσδιορίζει
Α                                          Β                                                    Γ
1. κῆρυξ                              α προσδ. του σκοπού            I μετεσχήκαμεν
2. θυσιῶν                            β υποκείμενο                         II κοινωνοῦμεν
3. ὑπέρ τῆς σωτηρίας      γ επιθετ. προσδιορισμός     III πόλεμον
4. ἀλλήλοις                        δ αντικείμενο                         IV κεκινδυνεύκαμεν
5. αἴσχιστον                       ε αντικείμενο                         V ἔλεξεν
 
Απάντηση:
1. κῆρυξ - β υποκείμενο - V ἔλεξεν
2. θυσιῶν - δ αντικείμενο - I μετεσχήκαμεν
3. ὑπέρ τῆς σωτηρίας - α προσδ. του σκοπού - IV κεκινδυνεύκαμεν
4. ἀλλήλοις - ε αντικείμενο - II κοινωνοῦμεν
5. αἴσχιστον - γ επιθετ. προσδιορισμός - III πόλεμον

Τετάρτη 4 Μαΐου 2022

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ

 Ερωτήσεις Εισαγωγής για τον Ξενοφώντα 

(σ. 29-33) 1. Τι γνωρίζετε για την καταγωγή (γέννηση, οικογενειακό περιβάλλον), τη μόρφωση του Ξενοφώντα και τις πολιτικές συνθήκες της εποχής του;

 O Ξενοφών γεννήθηκε (μεταξύ 431 και 429 π.Χ.) στον δήμο της Ερχιάς της Αττικής. O πατέρας του Γρύλλος ήταν εύπορος κτηματίας, ο Ξενοφών πήρε καλή μόρφωση και διατήρησε σ' όλη του τη ζωή την αγάπη για τα άλογα και για την οργάνωση και διαχείριση ενός αγροκτήματος. Yπηρέτησε στο σώμα των ιππέων, μαζί με άλλους εύπορους νέους της εποχής του, γνωρίστηκε με τον Σωκράτη και έζησε τις περιπέτειες της Αθήνας στα ταραγμένα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου ως την ήττα του 404 π.Χ., την άνοδο των τριάκοντα τυράννων στην εξουσία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 403 π.Χ.

 2. Τι γνωρίζετε για τη συμμετοχή του Ξενοφώντα στην εκστρατεία του Κύρου; O φίλος του Πρόξενος του πρότεινε να μετάσχει στην εκστρατεία που ετοίμασε ο Κύρος, για να εκθρονίσει τον αδελφό του, τον βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη Β'. Συγκροτήθηκε εκστρατευτικό σώμα με δέκα χιλιάδες μισθοφόρους από διάφορες πόλεις. Μετά τη μάχη στα Κούναξα και τον θάνατο του Κύρου (401 π.Χ.), ο Ξενοφών ανέλαβε ηγετικές πρωτοβουλίες για την επιστροφή των μισθοφόρων στην Ελλάδα. H περιπετειώδης πορεία τους κατέληξε στον Εύξεινο Πόντο και από εκεί στο Βυζάντιο και στα παράλια του Αιγαίου. 

3. Ποιες στρατιωτικές υπηρεσίες προσέφερε ο Ξενοφών στον Αγησίλαο; O Ξενοφών, έμπειρος στρατιωτικός πλέον μετά τη συμμετοχή στην εκστρατεία του Κύρου, παρέμεινε για σύντομο χρονικό διάστημα στη Θράκη ως μισθοφόρος του βασιλιά Σεύθη των Οδρυσών, και κατόπιν ήλθε σε επαφή με τις μονάδες του σπαρτιατικού στρατού στα παράλια της Μ. Ασίας (399π.Χ.). O βασιλιάς Αγησίλαος ανέλαβε την ηγεσία των μονάδων αυτών (396 π.Χ.) και ο Ξενοφών εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητά του, ώστε τον ακολούθησε μαζί με τον σπαρτιατικό στρατό, στη μάχη της Κορώνειας (394 π.Χ.) εναντίον του ευρύτερου αντισπαρτιατικού συνασπισμού, στον οποίο πρωτοστατούσαν η Αθήνα και η Θήβα. Μετά τη νίκη των Σπαρτιατών, ακολούθησε τον Αγησίλαο στους Δελφούς για τους επινίκιους πανηγυρισμούς.

 4. Να εξηγήσετε γιατί οι Αθηναίοι εξόρισαν τον Ξενοφώντα από την πατρίδα του (394 π.Χ.) και γιατί, πολύ αργότερα (365 π.Χ.), ανακάλεσαν αυτή τους την απόφαση. Ο Ξενοφώντας ήλθε σε επαφή με τις μονάδες του σπαρτιατικού στρατού στα παράλια της Μ. Ασίας (399π.Χ.). O βασιλιάς Αγησίλαος ανέλαβε την ηγεσία των μονάδων αυτών (396 π.Χ.) και ο Ξενοφών εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητα του Σπαρτιάτη βασιλιά Αγησίλαου, ώστε τον ακολούθησε μαζί με τον σπαρτιατικό στρατό, στη μάχη της Κορώνειας (394 π.Χ.) εναντίον του ευρύτερου αντισπαρτιατικού συνασπισμού, στον οποίο πρωτοστατούσαν η Αθήνα και η Θήβα. Μετά τη νίκη των Σπαρτιατών, ακολούθησε τον Αγησίλαο στους Δελφούς για τους επινίκιους πανηγυρισμούς. Η εξορία του από την πατρίδα του, την Αθήνα, ήταν και αναπόφευκτη και δικαιολογημένη. Η προσέγγιση Αθηναίων και Σπαρτιατών, για να αντιμετωπισθεί ο νέος κοινός εχθρός, οι Θηβαίοι (365 π.Χ.), οδήγησε στην άρση του ψηφίσματος για εξορία του συγγραφέα. Δεν είναι βέβαιο πότε γύρισε στην Αθήνα. Έστειλε πάντως τους γιους του να υπηρετήσουν στον αθηναϊκό στρατό και ο Γρύλλος σκοτώθηκε πολεμώντας κατά των Θηβαίων στη μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.). Οι τιμητικές εκδηλώσεις για τον θάνατο του δείχνουν ότι το όνομα του πατέρα του ήταν πολύ γνωστό.

 5. Να κατατάξετε κατά χρονική σειρά τα ακόλουθα βιογραφικά στοιχεία του Ξενοφώντα: α) Εγκαταστάθηκε στον Σκιλλούντα της Ολυμπίας, όπου ασχολήθηκε με το συγγραφικό του έργο. β) Εξορίστηκε από την πατρίδα του, την Αθήνα. γ) Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κτήμα του, στον Σκιλλούντα, και να μετακομίσει στην Κόρινθο. δ) Οι Αθηναίοι επέτρεψαν στον Ξενοφώντα να επαναπατριστεί, μετά από την άρση του ψηφίσματος για εξορία. ε) Έστειλε τους γιους του, Γρύλλο και Διόδωρο, να υπηρετήσουν στον αθηναϊκό στρατό. β, α, γ, δ, ε

 6. Ποιες ήταν οι σχέσεις του Ξενοφώντα με την πόλη της Σπάρτης; Οι Σπαρτιάτες, μετά την εξόρισή του από τους Αθηναίους, του πρόσφεραν «προξενίαν», άδεια διαμονής στη Σπάρτη και πολύ σύντομα του παραχώρησαν ένα μεγάλο κτήμα στον Σκιλλούντα, κοντά στην Ολυμπία, όπου έζησε περίπου είκοσι χρόνια ήρεμη οικογενειακή ζωή με τη γυναίκα του και τους δύο γιους του, τον Γρύλλο και τον Διόδωρο, και ασχολήθηκε μετη συγγραφή πολλών έργων του. Η ήττα των Σπαρτιατών από τους Θηβαίους στη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.) εξασθένισε τη θέση τους, οι Ηλείοι ανακατέλαβαν την περιοχή του Σκιλλούντα και ο Ξενοφών αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Κόρινθο για νέα μακρόχρονη εγκατάσταση (370 π.Χ.). Ωστόσο, παρά το θαυμασμό του για τους θεσμούς, την ιστορία και την πολιτική πρακτική της Σπάρτης, αποδοκιμάζει έντονα την κατάληψη της Καδμείας, της Ακρόπολης της Θήβας, από τους Σπαρτιάτες (382 π.Χ.) και αποδίδει σε θεϊκή τιμωρία την ήττα τους από τους Θηβαίους και την παρακμή της δύναμής τους· νικήθηκαν οι αήττητοι ως τότε Σπαρτιάτες, γιατί αθέτησαν το λόγο τους και παρέβησαν τους όρκους τους

 7. Ποιες ιστορικές μορφές άσκησαν επίδραση στην προσωπικότητα και στις ιδέες του; Δύο ιστορικές μορφές άσκησαν βαθύτατη επίδραση στην προσωπικότητα και στις ιδέες του Ξενοφώντος. Ο Σωκράτης με το πρότυπο ζωής που πρόβαλε και ο Αγησίλαος με τα ηγετικά του προσόντα και την απλότητα της συμπεριφοράς του. Οι ιδέες του Ξενοφώντος για την πολιτική και την ηθική φαίνονται στον τρόπο με τον οποίο προβάλλει τρέχουσες απόψεις της εποχής του για θέματα καθημερινής ζωής, συμπεριφοράς, αγωγής και θεσμών.

 8. α) Να εξηγήσετε γιατί δεν είναι εύκολη η ειδολογική και η χρονολογική κατάταξη των έργων του Ξενοφώντα. β) Σε ποια κριτήρια στηρίζεται η χρονολογική κατάταξη των έργων του Ξενοφώντα; γ) Ποια είναι η πιθανότερη χρονολογική κατάταξη των έργων του; α) Δεν είναι εύκολη ούτε η ειδολογική ούτε η χρονολογική κατάταξη των έργων του. Ορισμένα από τα έργα του συνδυάζουν γνωρίσματα διαφορετικών φιλολογικών ειδών. β) Η χρονολόγηση των έργων του στηρίζεται σε «εσωτερικές μαρτυρίες» (= αναφορές σε πρόσωπα και γεγονότα που μπορούν να χρονολογηθούν από άλλες πηγές) και στην προσεκτική μελέτη του ύφους του. γ) Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η συγγραφική του παραγωγή άρχισε, όταν εγκαταστάθηκε στον Σκιλλούντα και εντάθηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πιθανότατα προηγήθηκαν τα λεγόμενα ιστορικά έργα του, όταν οι εντυπώσεις και τα βιώματά του από την ενεργό δράση ήταν ζωηρότερα, ακολούθησαν τα σωκρατικά, αφού είχε συναντήσει πολλούς «Σωκρατικούς» που είχαν εγκαταλείψει την Αθήνα μετά τη θανατική καταδίκη του δασκάλου τους και τελευταία γράφτηκαν τα διδακτικά, όσα αναφέρονται σε τεχνικά θέματα και θεσμούς.

 9. Να αναφέρετε τα Ιστορικά έργα του Ξενοφώντα και να δώσετε περιληπτικά το περιεχόμενο δύο έργων αυτής της κατηγορίας. Κύρου Ἀνάβασις: Η συμμετοχή των «μυρίων», δέκα χιλιάδων Ελλήνων μισθοφόρων στην εκστρατεία του Κύρου εναντίον του αδελφού του βασιλιά Αρταξέρξη του Β' και η περιπετειώδης περιπλάνησή τους ως τον Εύξεινο Πόντο και από κει στη Θράκη, το 401 π.Χ. Ἑλληνικά: [Τα γεγονότα της περιόδου 411-362 π.Χ.] Ἀγησίλαος: [Εγκωμιαστική βιογραφική έκθεση των αρετών του Σπαρτιάτη βασιλιά.] Λακεδαιμονίων Πολιτεία: [Περιγραφή της στρατιωτικής οργάνωσης, των κοινωνικών συνηθειών και της σταθερότητας των θεσμών της Σπάρτης.] Κύρου Παιδεία: [Μυθιστορηματική βιογραφία του Κύρου του Μεγάλου. Ο Ξενοφών αλλάζει ιστορικά στοιχεία και επινοεί περιστατικά για να προβάλει τις δικές του ιδέες σχετικά με την εκπαίδευση του ιδανικού ηγέτη και την επίδραση του οικογενειακού περιβάλλοντος.]

 10. Να αναφέρετε τα Σωκρατικά έργα του Ξενοφώντα και να δώσετε περιληπτικά το περιεχόμενο δύο έργων αυτής της κατηγορίας. Ἀπολογία Σωκράτους: (διαφορετική εκδοχή από την «Απολογία» του Πλάτωνος). Ο Σωκράτης αντικρούει την κατηγορία της αθεΐας και προβάλλει την ηθική του και τη σοφία του. Ἀπομνημονεύματα Σωκράτους: Συζητήσεις και διάλογοι του μεγάλου στοχαστή και δάσκαλου που προβάλλουν την ηθική του επιρροή στους γύρω του. Συμπόσιον: [Μια συντροφιά μαζί με τον Σωκράτη διασκεδάζει και συζητάει για τον έρωτα.] Οἰκονομικός: [Ο Ισχόμαχος εκθέτει στον Σωκράτη τις απόψεις του για τη διαχείριση του νοικοκυριού και του αγροκτήματος.]

 11. Να αναφέρετε τα Διδακτικά έργα του Ξενοφώντα και να δώσετε περιληπτικά το περιεχόμενο δύο έργων αυτής της κατηγορίας. Περί ἱππικῆς: οδηγίες για την καλύτερη δυνατή περιποίηση και χρησιμοποίηση των ίππων. Ἱππαρχικός: οδηγίες για τις γνώσεις του Ιππάρχου (= του αρχηγού του ιππικού) σε θέματα οργάνωσης και τακτικής. Ἱέρων: [διάλογος ανάμεσα στον τύραννο των Συρακουσών και στον ποιητή Σιμωνίδη για τις διαφορές στη ζωή του απόλυτου μονάρχη και του απλού πολίτη.] Πόροι ή Περί Προσόδων: [πρόταση λύσεων για την εξυγίανση των οικονομικών του κράτους των Αθηνών στα μέσα του 4ου αι. π.Χ.] 

12. Ο Ξενοφών είχε τη φιλοδοξία να συνεχίσει το έργο του Θουκυδίδη. Πόσο επιτυχημένη θεωρείται η προσπάθειά του; Ο Ξενοφών, παρά το θαυμασμό του για τον Θουκυδίδη και την προφανή φιλοδοξία του να συνεχίσει το έργο του στα Ελληνικά, δεν διαθέτει τη διεισδυτικότητα ή τη βαθειά φιλοσοφημένη πολιτική σκέψη του μεγάλου προκατόχου του. Με τη σαφήνεια όμως και την ακρίβεια στην έκφρασή του, με την απόλυτη ακρίβεια της περιγραφής των χώρων που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, τη ζωντάνια της γραφής του, που θυμίζει ικανό «ρεπόρτερ» και την ιδεολογική του συνέπεια έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου αι., της ενίσχυσης και της εξασθένησης της δύναμης της Σπάρτης και, στη συνέχεια, της Θήβας, της συνεχώς αυξανόμενης παρέμβασης του βασιλιά της Περσίας στα ελληνικά πράγματα ως την αμφίρροπη μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.) όπου φάνηκε καθαρά η αποδυνάμωση όλων των ιστορικών «πόλεων-κρατών» της Ελλάδας.

 13. Πώς δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός του Ξενοφώντα ως «ρεπόρτερ» και πώς αποτυπώνεται στο έργο του η εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου π.Χ. αι.; Με τη σαφήνεια και την ακρίβεια στην έκφρασή του, με την απόλυτη ακρίβεια της περιγραφής των χώρων που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, τη ζωντάνια της γραφής του, που θυμίζει ικανό «ρεπόρτερ» και την ιδεολογική του συνέπεια έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου αι., της ενίσχυσης και της εξασθένησης της δύναμης της Σπάρτης και, στη συνέχεια, της Θήβας, της συνεχώς αυξανόμενης παρέμβασης του βασιλιά της Περσίας στα ελληνικά πράγματα ως την αμφίρροπη μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.) όπου φάνηκε καθαρά η αποδυνάμωση όλων των ιστορικών «πόλεων-κρατών» της Ελλάδας.

 14. Από την περιγραφή ποιων γεγονότων αναδεικνύεται η ικανότητα του Ξενοφώντα να ζωντανεύει με δραματική ένταση μεμονωμένες εντυπωσιακές σκηνές; Η ικανότητα του συγγραφέα να ζωντανεύει με δραματική ένταση μεμονωμένες εντυπωσιακές σκηνές φτάνει σε κορυφαία επιτεύγματα όπως στην περιγραφή της θριαμβευτικής επιστροφής του Αλκιβιάδη στην Αθήνα (1.4.12- 19), της αναγγελίας της καταστροφής του αθηναϊκού στόλου στους Αιγός ποταμούς (2.2.3), της κατεδάφισης των μακρών τειχών (2.2.23), της δίκης και της εκτέλεσης του Θηραμένη (2.3.50-56), της τραγικής αξιοπρέπειας, με την οποία δέχτηκαν οι Σπαρτιάτες το άγγελμα της συμφοράς τους στα Λεύκτρα (6.4.16). 

15. Πώς αναδεικνύεται η πίστη του Ξενοφώντα σε υψηλές αξίες; Σε όλη την περιπετειώδη ζωή του έμεινε σταθερός στις ιδέες του και στην πίστη του σε υψηλές αξίες. Παρά την αντιπάθειά του προς ό,τι θεωρούσε μειονεκτήματα ή ακρότητες της αθηναϊκής δημοκρατίας, περιγράφει με εντιμότητα τις αγριότητες του καθεστώτος των τριάκοντα τυράννων και καταδικάζει την αυθαιρεσία και την ανηθικότητα της εξουσίας. Επίσης παρά το θαυμασμό του για τους θεσμούς, την ιστορία και την πολιτική πρακτική της Σπάρτης, αποδοκιμάζει έντονα την κατάληψη της Καδμείας, της Ακρόπολης της Θήβας, από τους Σπαρτιάτες (382 π.Χ.) και αποδίδει σε θεϊκή τιμωρία την ήττα τους από τους Θηβαίους και την παρακμή της δύναμής τους· νικήθηκαν οι αήττητοι ως τότε Σπαρτιάτες, γιατί αθέτησαν το λόγο τους και παρέβησαν τους όρκους τους: «Πολλά παραδείγματα θα μπορούσε κανένας ν’ αναφέρει από την ιστορία και των Ελλήνων και των βαρβάρων, για να δείξει ότι οι θεοί δεν αφήνουν ατιμώρητη την ασέβεια και τις ανόσιες πράξεις»· τώρα ωστόσο θα μιλήσω μόνο για την ακόλουθη περίπτωση. Οι Λακεδαιμόνιοι που είχαν ορκιστεί ν’ αφήσουν τις πόλεις ανεξάρτητες και μολοτούτο είχαν καταλάβει την ακρόπολη της Θήβας, τιμωρήθηκαν —αυτοί, που ποτέ πριν δεν είχαν νικηθεί από κανένα— από μόνους εκείνους τους ίδιους ανθρώπους που είχαν αδικήσει» (5.4.1. Μετάφραση Ρόδη Ρούφου). 

16. Πώς αξιολογήθηκε το έργο του Ξενοφώντα στην Αλεξανδρινή και στη Ρωμαϊκή εποχή; Η αναγνώριση της συγγραφικής προσφοράς του Ξενοφώντος δυνάμωνε με το πέρασμα του χρόνου. Οι φιλόλογοι της Αλεξανδρινής εποχής (3ος-2ος αι. π.Χ.) τον κατέτασσαν σταθερά μαζί με τους μεγάλους προκατόχους του, τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη. Στη ρωμαϊκή εποχή τον ξεχώρισαν από τους ιστορικούς του 4ου αι. π.Χ. και γιατί είχε συνδεθεί με τη φιλολογία γύρω από τον Σωκράτη αλλά και για την απλότητα του ύφους, την καθαρότητα των νοημάτων, την ποικιλία των θεμάτων και των ενδιαφερόντων του. Οι χαρακτηρισμοί «ἀττική μέλισσα» και «ἀττική μοῦσα» δείχνουν τον θαυμασμό των μελετητών του για τη γλώσσα του αλλά δεν είναι απόλυτα θεμελιωμένοι. Η παρεμβολή ποιητικών εκφράσεων στο κείμενό του και το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα (στο λεξιλόγιο, στο τυπικό και στη σύνταξη) προετοιμάζουν την Κοινή της ελληνιστικής εποχής.

 17. Ποια δημοφιλέστερα έργα του Ξενοφώντα χρησιμοποιήθηκαν ως διδακτικά βιβλία από την Αναγέννηση μέχρι σήμερα και για ποιους λόγους; Τα δημοφιλέστερα έργα του από την Αναγέννηση ως την εποχή μας, και κυρίως η Κύρου Ἀνάβασις χρησιμοποιήθηκαν ως διδακτικά βιβλία: η Ἀνάβασις για την απλότητα του ύφους, τη ζωντάνια της περιγραφής, την έξαρση της πειθαρχίας και της ανάληψης πρωτοβουλίας, τα Ἀπομνημονεύματα Σωκράτους για το πλήθος των ανεκδότων από τη ζωή του μεγάλου φιλοσόφου, ο Ἀγησίλαος για την προβολή των αρετών του ιδανικού ηγέτη, η Κύρου Παιδεία για τα παιδαγωγικά και τα ρομαντικά στοιχεία της. Τα Ἑλληνικά είναι το μόνο ιστορικό σύγγραμμα του 4ου αι. π.Χ. που έχει σωθεί και αποτελεί τη σπουδαιότερη πηγή για τα γεγονότα της περιόδου 411-362 π.Χ

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 

Σκαπανεύς

Λατινικά Γ' Λυκείου - ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ με μια ματιά!!!




ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ με μια ματιά!!!

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ  κάνουμε  σε  όλες  τις  προτάσεις  που  εκφέρονται  με  Υποτακτική

Όμως…..
Στις  Βουλητικές, Ενδοιαστικές, Συμπερασματικές, Αναφορικές-Συμπερασματικές, Τελικές  και  προτάσεις  του  quin  &  quominus  (BEST &quin, quominus)  έχουμε  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ  ΛΟΓΟΥ  :  Πάντα  με  Υποτακτική  Ενεστώτα  ή  Παρατατικού.

Το  ποιηματάκι  τους (στο  τέλος  της  αναγνώρισης)  :

Ιδιομορφία  Ακολουθίας  Λόγου, συγχρονισμός  κύριας  και  δευτερεύουσας  (Λατινισμός). Η  βούληση / ο  φόβος / το  συμπέρασμα / ο σκοπός  στα  Λατινικά  είναι  ιδωμένος/η/ο  τη  στιγμή  που  εμφανίζεται  στο  μυαλό  του  ομιλητή  και  όχι  τη  στιγμή  της  πιθανής  πραγματοποίησής  του.


Ξεκινάμε  την  αναγνώριση  έτσι  :


Πρόκειται  για  μια  δευτερεύουσα  επιρρηματική/ ουσιαστική/ επιθετική *  πρόταση.

 *
ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ  :
·         Αιτιολογικές  (εκτός  από  24  :  quod  mentiebatur)
·         Τελικές
·         Υποθετικές
·         Συμπερασματικές  (εκτός  από  αυτές  του  46)
·         Χρονικές
·         Εναντιωματικές
·         Αναφορικές – Συμπερασματικές
·         Παραχωρητικές
·         Παραβολικές

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ  : 
·         Αναφορικές  (27, 28, 44)
·         Συμπερασματικές  (του  46)
·         Αιτιολογική  του  24
·         Ενδοιαστικές
·         Βουλητικές
·         Πλάγιες  Ερωτηματικές
·         Quin /  quominus

ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ
·         Αναφορικές (εκτός  από  την  Αναφορική-Συμπερασματική  και  τις  ουσιαστικές  του 27, 28, 44)
  
Αν  είναι  επιρρηματική  λέμε :
·         Για  αιτιολογικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  της  αιτίας
·         Για  τελικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  του  σκοπού
·         Για  υποθετικές  :  -----------------------------------------------------------------------
·         Για  συμπερασματικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  του  αποτελέσματος
·         Για  χρονικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  του  χρόνου
·         Για  εναντιωματικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  της  εναντίωσης
·         Για  Αναφορικές – Συμπερασματικές  :  που  παίζει  ρόλο  επιρρηματικού  προσδιορισμού  του  αποτελέσματος
·         Για  παραχωρητικές  :  ------------------------------------------------------------------
·         Για  παραβολικές  :   που  παίζει  ρόλο  β’ όρου  σύγκρισης

Αν  είναι  ουσιαστική  λέμε  :
Ως  υποκείμενο / αντικείμενο / επεξήγηση  στο ρήμα/ μετοχή / απαρέμφατο…. (…….)

Αν  είναι  επιθετική  λέμε  : 
Προσδιοριστική  στη  λέξη  ……….



Συνεχίζουμε  την  αναγνώριση  λέγοντας  :  
Εισάγεται  με  τον  …………… σύνδεσμο …………  ή  με  την  ……………  αντωνυμία / επίρρημα ……………
  

Για  την  εισαγωγή  θα  πρέπει  να  πούμε  2  κουβέντες  παραπάνω  στις  εξής  περιπτώσεις  :
·         Στις  τελικές  με  ut  :  επειδή  είναι  καταφατική

·         Στις  τελικές  με  ne (36)  :  επειδή  είναι  αρνητική


·         Στις  τελικές  με  quo (36)  :  επειδή  ακολουθεί  επίρρημα  συγκριτικού  βαθμού :  facilius

·         Στις  χρονικές  που  εισάγονται  με  cum  λέμε  τι  είδους  είναι  (καθαρά  χρονικός (43, 44),  επαναληπτικός (23)  και  ιστορικός – διηγηματικός (όπου  εκφέρεται  με  υποτακτική)


·         Στις  πλάγιες  ερωτηματικές  με  utrum ... ne  (47) :  είναι  ολικής  αγνοίας  διμελής

·         Στις  πλάγιες  ερωτηματικές  που  εισάγονται  με  ερωτηματική  αντωνυμία  ή  επίρρημα  :  είναι  μερικής  αγνοίας.


Συνεχίζουμε  την  αναγνώριση  της  εκφοράς  :


ΜΕ  ΟΡΙΣΤΙΚΗ
Εκφέρεται  με   οριστική (………)

·         Για  τις  Αιτιολογικές  :  επειδή  η  αιτιολογία  είναι  αντικειμενικά  αποδεκτή
Παράδειγμα  : 21  quod  illic  aurum  pensatum  est  :  είναι  δευτερεύουσα  επιρρηματική  αιτιολογική, λειτουργεί  ως  επιρρηματικός  προσδιορισμός  της  αιτίας. Εισάγεται  με  τον  αιτιολογικό  σύνδεσμο  quod. Εκφέρεται  με  οριστική  (pensatum  est) , γιατί  η  αιτιολογία  είναι  αντικειμενικά  αποδεκτή.
Άλλες  :  quod  Nasica  tam  aperte  mentiebatur  (24)
quod  Asiam  vidit  sed  in  Asia  continenter  vixit  (30)
quod  neminem  scire  atque  intellegere  vis  (41)
quod  decet  cariorem  nobis esse  patriam  quam  nosmet  ipsos  (46)

·         Για  τις  Χρονικές  που  εισάγονται  με  τον  cum  τον  επαναληπτικό  και  τον  καθαρά  χρονικό (23  και  43,44) :  δηλώνουν  μόνον  χρόνο
Παράδειγμα  :  23  cum illa cubiculum mariti intraverat: είναι δευτερεύουσα  επιρρηματική  χρονική πρόταση, λειτουργεί  ως  επιρρηματικός  προσδιορισμός  του  χρόνου. Εισάγεται με τον  επαναληπτικό σύνδεσμο cum και εκφέρεται με οριστική υπερσυντελίκου, γιατί εκφράζει  το προτερόχρονο  αναφέρεται  στο  παρελθόν  και  δηλώνει  μια  αόριστη   επανάληψη.


·         Για  τις  Χρονικές  με  ut +  Οριστική  Παρακειμένου  :  δηλώνουν  το  προτερόχρονο  (34,37)

·         Για  τις  Χρονικές  με  dum + Οριστική  Ενεστώτα  :  δηλώνουν  συνεχιζόμενη  πράξη (Λατινισμός) (38)


·         Για  τις  Χρονικές  με  dum + Οριστική  Παρακειμένου  :  δηλώνουν παράλληλη  διάρκεια (38)

·         Για  τις  Χρονική  του  29  με  quotiescumque :  δηλώνει  μόνο  χρόνο  και  συγκεκριμένα  το  σύγχρονο. Επίσης  εκφράζει  αόριστη  επανάληψη

·         Για  τις  Χρονική  του  47  με  donec  :δηλώνει  μόνο  χρόνο  και  συγκεκριμένα  το  υστερόχρονο

·         Για  τις  Απλές  Παραβολικές  (ut)  :  δηλώνουν  το  πραγματικό


·         Για  τις  Εναντιωματικές  :  εκφράζουν  μια  πραγματική  κατάσταση  παρά  την  οποία  ισχύει  το  περιεχόμενο  της  κύριας  πρότασης

·         Για  την  Παραχωρητική  του  43  με  το  quamvis  :  παρά  τον  κανόνα  επειδή  η  σύνταξη  είναι  ποιητική  και  μετακλασική. Ισοδυναμεί  με  τον  εναντιωματικό  σύνδεσμο  quamquam.


·         Για  τις  Αναφορικές  με  οριστική :  επειδή  δηλώνουν  το  πραγματικό.


ΜΕ  ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ    :  τα  ποιηματάκια  :
Εκφέρεται  με  υποτακτική ….

·         Αιτιολογική  (quod + Υποτακτική) 41  :  επειδή  εκφράζει  υποκειμενική  αιτιολογία  &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Αιτιολογική  (cum + Υποτακτική) 34  :  επειδή  η  αιτιολογία  είναι  το  αποτέλεσμα  μιας  εσωτερικής  λογικής  διεργασίας  &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ


·         Τελικές  :  επειδή  στα  Λατινικά  ο  σκοπός  θεωρείται  πάντα  μια  υποκειμενική  κατάσταση  +  ποιηματάκι  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑΣ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Συμπερασματικές  :   επειδή  στα  Λατινικά  το  αποτέλεσμα  θεωρείται  πάντα  μια  υποκειμενική  κατάσταση  +  ποιηματάκι  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑΣ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ  ΧΡΟΝΩΝ


·         Χρονικές  με  τον  ιστορικό  διηγηματικό  cum  :  Δηλώνουν  εκτός  από  χρόνο  κάτι  το  υποκειμενικό  και  προσδοκώμενο. Υπογραμμίζει  τη  βαθύτερη  σχέση  κύριας  και  δευτερεύουσας  και  δημιουργεί  σχέση  αιτίου  και  αιτιατού  ανάμεσά  τους. &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Χρονική  με  το  dum  :  δηλώνει  το  υστερόχρονο


·         Ενδοιαστικές  :  επειδή  το  περιεχόμενό  της  αφορά  κάτι  το  ενδεχόμενο  ή  πιθανό.  &  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ

·         Βουλητικές  :  Γιατί  το  περιεχόμενό  της  είναι  απλά  επιθυμητό &  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ


·         quin / quominus :  επειδή  το  περιεχόμενο  της  πρότασης  εκφράζει  την  πρόθεση  του  υποκειμένου  του  ρήματος  της  κύριας  &  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ

·         Αναφορικές  με  υποτακτική  :  επειδή  εκφράζουν  κάτι  το  δυνατό  ή  πιθανό  (37 : quae  velit  victor) / επειδή  γίνεται  έλξη  από  άλλη  υποτακτική  (31 :  quorum  auxilio  victoria  parta  sit  &  46  :  pro  quo  re  publica  cadat) / επειδή  είναι  σε  Πλάγιο  Λόγο  (44  :  quem  metuat   &  a  quo  se  metui  putet,   48  :  quae  perisset) &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ


·         Αναφορικές – Συμπερασματικές  :  επειδή  στα  Λατινικά  το  αποτέλεσμα  θεωρείται  πάντα  μια  υποκειμενική  κατάσταση  +  ποιηματάκι  ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑΣ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Παραχωρητικές  :  γιατί  εκφράζει  μια υποθετική  κατάσταση  που  κι  αν  δεχθούμε  ότι  αληθεύει  δεν  αναιρεί  το  περιεχόμενο  της  κύριας  πρότασης &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Υποθετικές  παραβολικές  :  γιατί  εκφράζουν  κάτι  το  υποθετικό  &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ

·         Πλάγιες  ερωτηματικές  :  γιατί  θεωρείται  ότι  η  εξάρτηση  δίνει  υποκειμενική  χροιά  στο  περιεχόμενο  της  πρότασης  υποθετικό  &  ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ  ΧΡΟΝΩΝ

Stars

  Καλή αρχή αστέρια μου!!!!! Θεματική ΕνότηταΚύρια Στοιχεία & Χαρακτηριστικά Βιογραφία • Καταγωγή από πλούσια αριστοκρατική οικογένεια τ...