Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

ἀγγέλλω, ἤγγελλον, ἀγγελῶ, ἤγγειλα, ἤγγελκα, ἠγγέλκειν· ἀγγέλλομαι, ἠγγελλόμην, ἀγγελοῦμαι & ἀγγελθήσομαι, ἠγγειλάμην & ἠγγέλθην, ἤγγελμαι, ἠγγέλμην
  ἄγω, ἦγον, ἄξω, (ἦξα &) ἤγαγον (ἀγάγ‑), ἦχα & ἀγήοχα, ἤχειν & ἀγηόχειν· ἄγομαι, ἠγόμην ἄξομαι & ἀχθήσομαι, ἠγαγόμην & ἤχθην, ἦγμαι, ἤγμην
  αἰνῶ, ᾔνουν, αἰνέσομαι & αἰνέσω, ᾔνεσα, ᾔνεκα, ᾐνέκειν· αἰνοῦμαι, ᾐνούμην, αἰνεθήσομαι, ᾐνέθην, ᾔνημαι, ᾐνήμην
  αἴρω, ᾖρον, ἀρῶ, ἦρα, ἦρκα, ἤρκειν· αἴρομαι, ᾐρόμην, ἀροῦμαι & ἀρθήσομαι, ἠράμην & ἤρθην, ἦρμαι, ἤρμην
  αἱρέω-ῶ, ᾕρουν, αἱρήσω, εἷλον (ἑλ-), ᾕρηκα, ᾑρήκειν· αἱροῦμαι, ᾑρούμην, αἱρήσομαι & αἱρεθήσομαι, εἱλόμην & ᾑρέθην, ᾕρημαι, ᾑρήμην [παθητικό του αἱρῶ είναι το ἁλίσκομαι)
  αἰσθάνομαι, ᾐσθανόμην, αἰσθήσομαι, ᾐσθόμην, ᾔσθημαι, ᾐσθήμην
  αἰτιάομαι-ῶμαι, ᾐτιώμην, αἰτάσομαι, ᾐτιασάμην & ᾐτιάθην, ᾐτίαμαι, ᾐτιάμην
  ἀκούω, ἤκουον, ἀκούσομαι, ἤκουσα, ἀκήκοα, ἠκηκόειν· ἀκούομαι, ἠκουόμην, ἀκουσθήσομαι, ἠκουσάμην & ἠκούσθην, ἤκουσμαι, ἠκούσμην
  ἁλίσκομαι, ἡλισκόμην, ἁλώσομαι, ἑάλων & ἥλων, ἑάλωκα & ἥλωκα, ἡλώκειν
  ἅπτω, ἧπτον, ἅψω, ἧψα· ἅπτομαι, ἡπτόμην, ἅψομαι & ἁφθήσομαι, ἡψάμην & ἥφθην, ἧμμαι, ἥμμην
  ἄρχω, ἦρχον, ἄρξω, ἦρξα, ἦρχα, ἤρχειν· ἄρχομαι, ἠρχόμην, ἄρξομαι & ἀρχθήσομαι, ἠρξάμην & ἤρχθην, ἦργμαι, ἤργμην
  βαίνω, ἔβαινον, βήσομαι, ἔβην, βέβηκα, ἐβεβήκειν· βαίνομαι, ἐβαινόμην, -, ἐβάθην, βέβαμαι, -
  βάλλω, ἔβαλλον, βαλῶ, ἔβαλον, βέβληκα, ἐβεβλήκειν· βάλλομαι, ἐβαλλόμην, βαλοῦμαι & βληθήσομαι, ἐβαλόμην & ἐβλήθην, βέβλημαι, ἐβεβλήμην
  βιβάζω, ἐβίβαζον, βιβῶ (=βιβάω), ἐβίβασα· βιβάζομαι, ἐβιβαζόμην, βιβῶμαι, ἐβιβασάμην & ἐβιβάσθην, βεβίβασμαι, ἐβεβιβάσμην
  βούλομαι, ἐβουλόμην & ἠβουλόμην, βουλήσομαι & βουληθήσομαι, ἐβουλήθην & ἠβουλήθην, βεβούλημαι, ἐβεβουλήμην
  γηράσκω, ἐγήρασκον, γηράσω & γηράσομαι, ἐγήρασα & ἐγήραν, γεγήρακα, ἐγεγηράκειν
  γίγνομαι, ἐγιγνόμην, γενήσομαι & γενηθήσομαι, ἐγενόμην & ἐγενήθην, γέγονα & γεγένημαι, ἐγεγόνειν & ἐγεγενήμην
  γιγνώσκω, ἐγίγνωσκον, γνώσομαι, ἔγνων, ἔγνωκα, ἐγνώκειν· γιγνώσκομαι, ἐγιγνωσκόμην, γνωσθήσομαι, ἐγνώσθην, ἔγνωσμαι, ἐγνώσμην
  (δείδω), -, δείσομαι, ἔδεισα, δέδοικα & δέδια, ἐδεδοίκειν (& ἐδεδίειν)
  δεῖ, ἔδει, δεήσει, ἐδέησε
  διδράσκω, ἐδίδρασκον, δράσομαι, ἔδραν, δέδρακα, ἐδεδράκειν
  δίδωμι, ἐδίδουν, δώσω, ἔδωκα, δέδωκα, ἐδεδώκειν· δίδομαι, ἐδιδόμην, δώσομαι & δοθήσομαι, ἐδόμην & ἐδόθην, δέδομαι, ἐδεδόμην
  δύναμαι, ἐδυνάμην, δυνήσομαι & δυνηθήσομαι, ἐδυνησάμην & ἐδυνήθην, δεδύνημαι, ἐδεδυνήμην
  δύω, ἔδυον, δύσω, ἔδυσα· δύομαι, ἐδυόμην, δύσομαι, ἐδυσάμην & ἔδυν  δοκέω-ῶ, ἐδόκουν, δόξω & δοκήσω, ἔδοξα & ἐδόκησα, δεδόκηκα· δοκοῦμαι, ἐδοκούμην, -, ἐδόχθην & ἐδοκήθην, δέδογμαι & δεδόκημαι. Δοκεῖ, ἐδόκει, δόξει, ἔδοξε, δέδοκται, ἐδέδοκτο
  δράω‑ῶ, ἔδρων, δράσω, ἔδρασα, δέδρακα, ἐδεδράκειν
  ἐάω-ῶ, εἴων, ἐάσω, εἴασα, εἴακα, εἰάκειν· ἐῶμαι, εἰώμην, ἐάσομαι, εἰάθην, εἴαμαι, εἰάμην
  ἐγείρω, ἤγειρον, ἐγερῶ, ἤγειρα, ἐγήγερκα· ἐγείρομαι, ἠγειρόμην, -, ἠγρόμην & ἠγέρθην, ἐγήγερμαι & ἐγρήγορα
  ἔθω (συνηθίζω), -, -, -, εἴωθα (πρκ. με σημασία ενστ.), εἰώθειν (υπρσ. με σημασία πρτ.)
  εἰμί, ἦν, ἔσομαι, ἐγενόμην & ἐγενήθην, γέγονα & γεγένημαι, ἐγεγόνειν & ἐγεγενήμην
  εἶμι & ἔρχομαι, ᾖα & ᾔειν, εἶμι, ἦλθον, ἐλήλυθα, ἐληλύθειν
  ἐλαύνω, ἤλαυνον, ἐλῶ (-ᾶς, -ᾶ…) & ἐλάσω, ἤλασα, ἐλήλακα, ἐληλάκειν· ἐλαύνομαι, ἠλαυνόμην, ἐλάσομαι & ἐλαθήσομαι, ἠλασάμην & ἠλάθην, ἐλήλαμαι, ἐληλάμην.
  ἕπομαι, εἱπόμην, ἕψομαι, ἑσπόμην, ἠκολούθηκα, ἠκολουθήκειν
  ἐρά-ῶ, ἤρων, ἐρασθήσομαι, ἠράσμην & ἠράσθην, ἤρασμαι, ἠράσμην
  ἐργάζομαι, εἰργαζόμην, ἐργάσομαι & ἐργασθήσομαι, εἰργασάμην & εἰργάσθην, εἴργασμαι, εἰργάσμην
  ἐρωτάω-ῶ, ἠρώτων, ἐρωτήσω & ἐρήσομαι, ἠρώτησα & ἠρόμην (ἐρ‑), ἠρώτηκα, ἠρωτήκειν·ἐρωτῶμαι, ἠρωτώμην, ἐρωτηθήσομαι, ἠρωτήθην, ἠρώτημαι, ἠρωτήμην
  ἐσθίω, ἤσθιον, ἔδομαι, ἔφαγον, ἐδήδοκα, ἐδηδόκειν· ἐσθίομαι, ἠσθιόμην, -, ἐδεσάμην & ἠδέσθην, ἐδήδεσμαι, ἐδηδέσμην
  εὕδω, ηὗδον, εὑδήσω, ηὕδησα, εὕδηκα, ηὑδήκειν
  ἐχθαίρω, ἤχθαιρον, ἐχθαρῶ, ἤχθηρα· ἐχθαίρομαι, ἠχθαιρόμην, ἐχθαροῦμαι, ἠχθηράμην
  ἔχω*, εἶχον, ἕξω & σχήσω, ἔσχον (σχ‑), ἔσχηκα, ἐσχήκειν· ἔχομαι, εἰχόμην, ἕξομαι & σχήσομαι (& σχεθήσομαι), ἐσχόμην (& ἐσχέθην), ἔσχημαι, ἐσχήμην
  ζήω-ῶ, ἔζων, βιώσομαι (& ζήσω & ζήσομαι), ἐβίωσα & ἐβίων (& ἔζησα), βεβίωκα (& ἔζηκα), ἐβεβιώκειν
  ἡγέομαι-οῦμαι, ἡγούμην, ἡγήσομαι, ἡγησάμην & ἡγήθην, ἥγημαι, ἡγήμην
  ἥκω, ἧκον, ἥξω, ἧξα
  θνῄσκω, ἔθνησκον, θανοῦμαι, ἔθανον, τέθνηκα, ἐτεθνήκην
  ἵημι, ἵην, ἥσω, ἧκα, εἷκα, εἵκειν· ἵεμαι, ἱέμην, ἥσομαι & ἑθήσομαι, ἡκάμην & εἵμην & εἵθην, εἷμαι, εἵμην
  ἱκνέομαι-οῦμαι, ἱκνούμην, ἵξομαι, ἱκόμην, ἷγμαι, ἵγμην
  ἵστημι, ἵστην, στήσω, ἔστησα, στήσας ἔχω, στήσας εἶχον· ἵσταμαι, ἱστάμην, στήσομαι & σταθήσομαι, ἐστησάμην & ἔστην & ἐστάθην, ἕστηκα, ἑστήκειν & εἱστήκειν
  ἴσχω, ἶσχον· ἴσχομαι, ἰσχόμην. (Οι υπόλοιποι χρόνοι όπως το ἔχω)
  καλέω-ῶ, ἐκάλουν, καλῶ (& καλέσω), ἐκάλεσα, κέκληκα, ἐκεκλήκειν· καλοῦμαι, ἐκαλούμην,καλοῦμαι (& καλέσομαι) & κληθήσομαι, ἐκαλεσάμην & ἐκλήθην, κέκλημαι, ἐκεκλήμην, κεκλήσομαι.
  κεῖμαι, ἐκείμην, κείσομαι
  κόπτω, ἔκοπτον, κόψω, ἔκοψα, κέκοφα, ἐκεκόφειν· κόπτομαι, ἐκοπτόμην, κόψομαι & κοπήσομαι, ἐκοψάμην & ἐκόπην, κέκομμαι, ἐκεκόμμην
  κτάομαι-ῶμαι, ἐκτώμην, κτήσομαι & κτηθήσομαι, ἐκτησάμην & ἐκτήθην, κέκτημαι, ἐκεκτήμην, κεκτήσομαι
  κτείνω, ἔκτεινον, κτενῶ, ἔκτεινα & ἔκτανον, ἔκτονα, ἐκτόνειν. Παθητικό: ἀποθνῄκω  λαγχάνω, ἐλάγχανον, λήξομαι, ἔλαχον, εἴληχα (& λέλοχα), εἰλήχειν (& ἐλελόγχειν)·λαγχάνομαι, ἐλαγχανόμην, -, ἐλήχθην, εἴληγμαι, εἰλήγμην
  λαμβάνω, ἐλάμβανον, λήψομαι, ἔλαβον, εἴληφα, εἰλήφειν· λαμβάνομαι, ἐλαμβανόμην, ληφθήσομαι, ἐλαβόμην & ἐλήφθην, εἴλημμαι, εἰλήμμην
  λανθάνω, ἐλάνθανον, λήσω, ἔλαθον, λέληθα, ἐλελήθειν· λανθάνομαι, ἐλανθανόμην, λήσομαι & λησθήσομαι, ἐλαθόμην & ἐλήσθην, λέλησμαι, ἐλελήσμην
  λέγω, ἔλεγον, λέξω & ἐρῶ, ἔλεξα & εἶπα & εἶπον, εἴρηκα, εἰρήκειν· λέγομαι, ἐλεγόμην, λέξομαι & λεχθήσομαι & ῥηθήσομαι, (ἐλεξάμην &) ἐλέχθην & ἐρρήθην & εἰπόμην, εἴρημαι, εἰρήμην
  λείπω, ἔλειπον, λείψω, ἔλιπον, λέλοιπα, ἐλελοίπειν· λείπομαι, ἐλειπόμην, λείψομαι & λειφθήσομαι, ἐλιπόμην & ἐλείφθην, λέλειμμαι, ἐλελείμμην
  μάχομαι, ἐμαχόμην, μαχοῦμαι, ἐμαχεσάμην, μεμάχημαι, ἐμεμαχήμην
  μένω, ἔμενον, μενῶ, ἔμεινα, μεμενηκα, ἐμεμενήκειν
  μ(ε)ίγνυμι, ἐμ(ε)ίγνυν, μ(ε)ίξω, ἔμ(ε)ιξα· μ(ε)ίγνυμαι, ἐμ(ε)ιγνύμην, μ(ε)ίξομαι & μ(ε)ιχθήσομαι & μιγήσομαι, ἐμ(ε)ιξάμην & ἐμ(ε)ίχθην & ἐμίγην, μέμ(ε)ιγμαι.
  μιμνῄσκω, ἐμίμνῃσκον, μνήσω, ἔμνησα· μιμνῄσκομαι, ἐμιμνῃσκόμην, μνήσομαι & μνησθήσομαι, ἐμνησάμην & ἐμνήσθην, μέμνημαι, ἐμεμνήμην.
  οἶδα, ᾔδειν & ᾔδη, εἴσομαι & εἰδήσω, ἔγνων, ἔγνωκα, ἐγνώκειν
  οἴομαι (& οἶμαι), ᾠόμην (& ᾤμην), οἰήσομαι, ᾠήθην, -, -
  οἴχομαι, ᾠχόμην, οἰχήσομαι, -, (οἴχωκα & ᾤχηκα & ᾤχημαι & οἴχημαι), (οἰχώκειν & ᾠχήκειν & ᾠχήμην)
  ὄλλυμι, ὤλλυν, ὀλῶ & ὀλέσω, ὤλεσα, ὀλώλεκα, ὠλωλέκειν· ὄλλυμαι, ὠλλύμην, ὀλοῦμαι, ὠλόμην, ὄλωλα, ὠλώλειν
  ὄμνυμι & ὀμνύω, ὤμνυν & ὤμνυον, ὀμοῦμαι & ὀμώσω, ὤμοσα, ὀμώμοκα, ὀμωμόκειν· ὄμνυμαι, -, -, ὠμνύσθην & ὠμόθην, ὀμώμοσμαι, -
  ὁράω-ῶ, ἑώρων, ὄψομαι, εἶδον, ἑώρακα & ἑόρακα & ὄπωπα, ἑωράκειν & ὠπώπειν· ὁρῶμαι, ἑωρώμην, ὀφθήσομαι, (ὠψάμην &) εἰδόμην & ὤφθην, ἑώραμαι & ὦμμαι, ἑωράμην & ὤμμην
  ὁρμάω-ῶ, ὥρμων, ὁρμήσω, ὥρμησα, ὥρμηκα, ὡρμήκειν
  ὁρμέω-ῶ, ὥρμουν, ὁρμήσω, ὥρμησα, ὥρμηκα, ὡρμήκειν
  παρανομέω-ῶ, παρενόμουν, παρανομήσω, παρενόμησα, παρανενόμηκα, παρενενομήκειν·παρανομοῦμαι, παρενομούμην, -, παρενομήθην, παρανενόμημαι, παρενενομήμην.
  πάσχω, ἔπασχον, πείσομαι, ἔπαθον, πέπονθα, ἐπεπόνθειν
  πειράω-ῶ, ἐπείρων, πειράσω, ἐπείρασα, πεπείρακα, ἐπεπειράκειν· πειρῶμαι, ἐπειρώμην, πειράσομαι & πειραθήσομαι, ἐπειρασάμην & ἐπειράθην, πεπείραμαι, ἐπεπειράμην
  πείθω, ἔπειθον, πείσω, ἔπεισα & ἔπιθον, πέπεικα, -· πείθομαι, ἐπειθόμην, πείσομαι & πεισθήσομαι, ἐπιθόμην & ἐπείσθην, πέπεισμαι & πέποιθα, -
  πέμπω, ἔπεμπον, πέμψω, ἔπεμψα, πέπομφα, ἐπεπόμφην· πέμπομαι, ἐπεμπόμην, πέμψομαι & πεμφθήσομαι, ἐπεμψάμην & ἐπέμφθην, πέπεμμαι, ἐπεπέμμην
  πίπτω, ἔπιπτον, πεσοῦμαι, ἔπεσον, πέπτωκα, ἐπεπτώκειν
  πλέω, ἔπλεον, πλεύσομαι & πλευσοῦμαι, ἔπλευσα, πέπλευκα, ἐπεπλεύκειν· πλέομαι, ἐπλεόμην, πλευσθήσομαι, ἐπλεύσθην, πέπλευσμαι, ἐπεπλεύσμην
  ποιέω-ῶ, ἐποίουν, ποιήσω, ἐποίησα, πεποίηκα, ἐπεποιήκειν· ποιοῦμαι, ἐποιούμην, ποιήσομαι & ποιηθήσομαι, ἐποιησάμην & ἐποιήθην, πεποίημαι, ἐπεποιήμην
  πράττω, ἔπραττον, πράξω, ἔπραξα, πέπραχα, ἐπεπράχειν· πράττομαι, ἐπραττόμην, πράξομαι & πραχθήσομαι, ἐπραξάμην & ἐπράχθην, πέπραγμαι, ἐπεπράγμην

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2020

ΕΚΘΕΣΗ Β ΚΑΙ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΡΗΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ


Τα ρηματικά πρόσωπα
Το α΄ ενικό πρόσωπο:

Χρησιμοποιείται προκειμένου ο πομπός να μιλήσει για γεγονότα που βίωσε ο ίδιος και να εκθέσει προσωπικές σκέψεις και απόψεις (εμφατική παρουσίαση  της προσωπικής του θέσης, καθώς εκφράζει προσωπικές εκτιμήσεις και προσωπικά βιώματα, ενώ διαφοροποιείται από τους υπολοίπους).Προσδίδει αμεσότητα, ζωντάνια, ζωηρότητα, ενδιαφέρον στο λόγο, καθώς η αφήγηση εμπεριέχει το στοιχείο της προσωπικής μαρτυρίας, ενώ  οι σκέψεις προβάλλονται εντονότερα και εναργέστερα στον αναγνώστη.Ο λόγος ενέχει υποκειμενικότητα, καθώς τα γεγονότα / καταστάσεις προσεγγίζονται μέσα από μια εσωτερική οπτική γωνία.Η εστίαση είναι εσωτερική και λειτουργεί το προσωπικό φίλτρο του πομπού.Προκαλεί συγκινησιακή φόρτιση στο δέκτη,  καθώς  παρακολουθεί και βιώνει προσωπικά βιώματα του πομπού.Τονίζεται το «εγώ» και ενδεχομένως υποδηλώνει ή δηλώνει με σαφήνεια – σε περίπτωση που  γίνεται συνεχής χρήση του – εγωκεντρισμό και εγωπάθεια, πιθανόν μάλιστα και στα όρια της αλαζονείας.Ο πομπός επιλέγει  το α΄ ενικό πρόσωπο για να προσδώσει στο κείμενό του προσωπικό ύφος, ίσως και εξομολογητικό.Το β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο:Ο πομπός  επιλέγει το β΄ ενικό πρόσωπο για να δημιουργήσει στον αναγνώστη την αίσθηση πως απευθύνεται προσωπικά σ’ εκείνον, προσελκύοντας έτσι το ενδιαφέρον του και καθιστώντας το κείμενο πιο άμεσο. Με αυτό τον τρόπο  απευθύνεται σε κάθε αναγνώστη ξεχωριστά, προσδίδοντας  διαλογικό χαρακτήρα στο λόγο του (ο τόνος γίνεται συνομιλητικός) . Δημιουργεί έναν τεχνητό αγωγό επικοινωνίας με τον ή τους δέκτες του, απευθύνεται άμεσα σ’ αυτούς, είναι σαν να συνομιλεί μαζί τους και έτσι πετυχαίνει να τούς καταστήσει συμμέτοχους στην προβληματική που αναπτύσσει, περνώντας τους με τον πιο άμεσο τρόπο το μήνυμά του.Το β΄ ενικό πρόσωπο χρησιμοποιείται, επίσης, για να φανεί η παραινετική διάθεση του γράφοντος. Προσδίδει καθολικότητα στο πρόβλημα/ ζήτημα  στο οποίο αναφέρεται, καθώς ο πομπός ενσωματώνει τον εαυτό του στο σύνολο και δείχνει να αποδέχεται απόψεις που ανήκουν στο ευρύ κοινό, αποπνέοντας συλλογικότητα. Επιδιώκει να δημιουργήσει στους δέκτες  ένα αίσθημα συλλογικής ευθύνης και ταυτόχρονα να τούς προβληματίσει και να τούς ενεργοποιήσει, ώστε να αναλάβουν το χρέος που τούς αναλογεί απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.Πομπός και δέκτης έχουν κοινή οπτική γωνία και  δημιουργείται μια αίσθηση οικειότητας – αμεσότητας  ανάμεσά  τους.Το β’ ρηματικό πρόσωπο προσδίδει ζωντάνια, παραστατικότητα  και διάθεση για ανθρώπινη επικοινωνία, ενώ το ύφος και ο λόγος αποκτούν θεατρικότητα, ενδεχομένως και δραματικότητα.  Το  γ΄ ενικό και πληθυντικό: Αυξάνει την πληροφορικότητα και την αντικειμενικότητα ενός επιχειρηματολογικού κειμένου.Προσδίδει αμεροληψία, ουδετερότητα, καθώς πρόθεση του πομπού είναι  να αποστασιοποιηθεί από τα πράγματα / καταστάσεις  και να τα προσεγγίσει στις πραγματικές τους διαστάσεις, μέσα από μια εξωτερική οπτική γωνία, από μια μηδενική εστίαση. Έτσι, ο πομπός καθίσταται αντικειμενικός παρατηρητής.Χρησιμοποιείται για γενικεύσεις σκεπτικών, προκειμένου να προκύψουν συμπεράσματα με ευρύτερη ισχύ και αποδοχή.Καθιστά το μήνυμα γενικό και το ύφος απρόσωπο και ουδέτερο.Είναι κατάλληλο για κείμενο πληροφοριακό.Ο λόγος αποκτά εγκυρότητα.Πρόκειται για συνήθη επιλογή, όταν ο πομπός θέλει να παρουσιάσει τις απόψεις που καταγράφει ως γενικά αποδεκτές και αντικειμενικά αποτιμημένες.Το α΄ πληθυντικό πρόσωπο:Ο πομπός εντάσσει τον εαυτό του μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο ατόμων (συμμετοχικότητα) , ουσιαστικά γίνεται «ένα με αυτούς», μιλάει «μαζί με αυτούς και γι’ αυτούς».  Προσδίδει καθολικότητα στο πρόβλημα στο οποίο αναφέρεται, και έτσι πετυχαίνει να τούς ευαισθητοποιήσει κατά τον καλύτερο και πιο αποτελεσματικό τρόπο, να τούς περάσει άμεσα το μήνυμα  και ενδεχομένως να τούς πείσει.Μιλάει εκπροσωπώντας κάποια «ομάδα», στην οποία ανήκει (π.χ. κάποιο πολιτικό κόμμα) και έτσι ο λόγος του αποκτά ευρύτερη διάσταση, καθολικότητα, μεγαλύτερη αποδοχή και ίσως και εγκυρότητα.Η χρήση του αποπνέει συλλογικότητα, ενώ ο λόγος αποκτά αμεσότητα.Συγγραφέας και αναγνώστης έχουν κοινή οπτική γωνία-δημιουργείται μια αίσθηση οικειότητας (αμεσότητα) ανάμεσα στον πομπό και στο δέκτη.O συγγραφέας επιδιώκει να δημιουργήσει στους αναγνώστες ένα αίσθημασυλλογικής ευθύνης, να τούς προβληματίσει και να τούς ενεργοποιήσει, ώστε να αναλάβουν το χρέος που τούς αναλογεί απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.

ΕΚΘΕΣΗ Β ΚΑΙ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΕΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Picture



ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ 

ΤΕΛΙΚΕΣ με τους τελικούς συνδέσμους : να , για να και τις φράσεις προκειμένου να, με σκοπό να [νατελικές και βουλητικές] [για να αιτιολογικές Ο Παύλος , για να μην έρθει , είναι σίγουρα άρρωστος. για να αποτελεσματικές Κανείς δεν είναι τόσο δυνατός, για να σηκώσει τόσο βάρος.] Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί του σκοπού Προσοχή!!! διάκριση από τις βουλητικές: οι βουλητικές εισάγονται με το σύνδεσμο να , αλλά είναι ονοματικές. Ο πιο εύκολος τρόπος, για να διακρίνουμε αν είναι επιρρηματική τελική ή ονοματική βουλητική είναι να δούμε αν το να μετατρέπεται σε για να. Παράλληλα, θα πρέπει να δούμε μήπως χρησιμοποιείται ως όρος της κύριας πρότασης. π.χ. Θέλω να δουλέψω , για να ζήσω την οικογένειά μου . Έσκυψε να αποφύγει την μπάλα. Έτρεχε, για να μη χάσει το τρένο. Θα έκανε τα πάντα, προκειμένου να βελτιώσει τη θέση του. 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ με τους αιτιολογικούς συνδέσμους : γιατί, επειδή, διότι, αφού, καθώς, εφόσον, άμα, σαν , που (αναφορικές αιτιολογικές) με τις φράσεις μια(ς) και, μια που 1.ο σύνδεσμος για να εισάγει και αιτιολογικές προτάσεις π.χ. Για να είσαι τόσο απρόσεκτος , χτύπησες Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί της αιτίας Ο σύνδεσμος γιατί χρησιμοποιείται και ως παρατακτικός σύνδεσμος στην αρχή μιας περιόδου ή ημιπεριόδου και εισάγει κύρια πρόταση, π.χ. Γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί δεν ακούς ποτέ κανέναν· Δεν πήγα στο σχολείο, γιατί(επειδή) ήμουν άρρωστος. Δε συμφωνώ μαζί σας, διότι( αφού) όσα λέτε δεν έχουν καμία λογική βάση. Καθώς( εφόσον)δεν είχα χρήματα, δεν μπόρεσα να κεράσω. Άμα δεν τον ενθαρρύνουν, απογοητεύεται. Σαν ήθελες να μ’αρνηθείς , γιατί να μ΄αγαπήσεις; Θα πάρουμε γλυκό, μια και ήσασταν καλά παιδιά. Συγνώμη , που δε σου τηλεφώνησα
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ με τους αποτελεσματικούς συνδέσμους ώστε(να), που(να), ή τους συνδέσμους να , για να ή με φράσεις με αποτέλεσμα να Ο σύνδεσμος ώστε , όταν βρίσκεται στην αρχή περιόδου ή ημιπεριόδου, είναι παρατακτικός και εισάγει κύρια πρόταση Θα έρθετε μαζί μου; Ώστε συμφιλιωνόμαστε; Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί του αποτελέσματος Συχνά στην κύρια πρόταση υπάρχει η αντωνυμία τέτοιος , τόσος ή το επίρρημα τόσο ή έτσι … Κανείς δεν είναι τόσο δυνατός, για να μπορεί τα πάντα. Θα είναι πολύ ανόητος , να πιστέψει τέτοιο ψέμα) Είναι τέτοιος άνθρωπος , που τον αγαπούν όλοι .( αναφορική αποτελεσματική)
 ΧΡΟΝΙΚΕΣ με τους χρονικούς συνδέσμους : όταν, σαν, ενώ, ενόσω, καθώς, αφού, αφότου, πριν, μόλις, προτού, ώσπου, ωσότου, όποτε, άμα, μέχρι , ότι , που(αναφορικές χρονικές) .. ή με φράσεις που χρησιμοποιούνται ως χρονικοί σύνδεσμοι όσο που, , εκεί που, όσο που να, έως ότου να, κάθε που, μέχρι που , μέχρις ότου… Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί του χρόνου, για να δηλώσουν α) το σύγχρονο :το γεγονός που φανερώνει η χρονική πρόταση συμβαίνει ταυτόχρονα με αυτό που δηλώνει η κύρια πρόταση β)το προτερόχρονο :το γεγονός που φανερώνει η χρονική πρόταση συμβαίνει πριν από αυτό που δηλώνει η κύρια πρόταση γ) το υστερόχρονο :το γεγονός που φανερώνει η χρονική πρόταση συμβαίνει μετά αυτό που δηλώνει η κύρια πρόταση Σαν έχασα τη μητέρα μου , ήμουν δώδεκα χρονών Πριν φύγει, συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του. Ενόσω εμείς συζητούσαμε , οι άλλοι έγραψαν τα πρακτικά. Καθώς έκλινα την πόρτα , άκουσα τον πυροβολισμό . Ότι άρχισα να γράφω , χτύπησε το κουδούνι. Έχω τρία χρόνια , που δουλεύω εδώ. α)Όποτε δουλεύει, κουράζεται . β)Όταν τα έμαθε όλα , άλλαξε γνώμη. γ)Πριν φύγει , κλείδωσε την πόρτα .
 ΥΠΟΘΕΤΙΚΕΣ με τους υποθετικούς συνδέσμους : αν , εάν ,άμα, εφόσον , σαν ή με φράσεις όπως έτσι και , σε περίπτωση που Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί της προϋπόθεσης. Ειδικότερα: Η υποθετική πρόταση ονομάζεται υπόθεση και η κύρια πρόταση ονομάζεται απόδοση . Και οι δυο μαζί σχηματίζουν τον υποθετικό λόγο που μπορεί να δηλώνει α) το πραγματικό , π.χ. Αν διαβάσεις , θα γράψεις καλά . β)το αντίθετο του πραγματικού , π.χ. Αν είχες διαβάσει , θα έγραφες καλά Αν έχεις φίλους,, αισθάνεσαι δυνατός. Άμα θες να φύγεις, φύγε. Θα συμφωνήσω, εφόσον μου πεις την αλήθεια. Σαν θέλεις , πήγαινε μαζί τους.
 ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΕΣ/ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΙΚΕΣ με τους εναντιωματικούς / παραχωρητικούς συνδέσμους : αν και, και αν ,ενώ, μολονότι, παρότι .. ή με φράσεις όπως παρόλο που, μόλο που , και ας , και που, , και να, που να , παρά το γεγονός ότι , ακόμη και να(αν) , έστω κι αν ...... Συντακτικά λειτουργούν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί της εναντίωσης Αν και είχε παιδιά, έμεινε στο τέλος μόνος Εγώ δεν πάω, που να χαλάσει ο κόσμος. Και αν δεν έρθεις μαζί μας , εμείς θα πάμε εκδρομή. Δε θα σας πω την αλήθεια, ακόμη και αν με πληρώσετε.


ΑΡΧΑΙΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ


Ἡμεῖς δοκοῦμεν τὸν Σωκράτην σοφὸν εἶναι.


Οὐδεὶς τῶν πολιτῶν ἤθελεν ἀπειθεῖν.

Ἡμεῖς δυνάμεθα σῶσαι τὴν πατρίδα.

Κροῖσος ἐνόμιζεν ἑαυτὸν εἶναι ὀλβιώτατον.


Stars

  Καλή αρχή αστέρια μου!!!!! Θεματική ΕνότηταΚύρια Στοιχεία & Χαρακτηριστικά Βιογραφία • Καταγωγή από πλούσια αριστοκρατική οικογένεια τ...