Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2021

A gift...




 

Αρχαια α λυκειου

 Νικόστρατος ὁ Διειτρέφους

Ο Αθηναίος στρατηγός θα επιδείξει ιδιαίτερη μετριοπάθεια στο χειρισμό της κρίσης.

παραγίγνεται βοηθῶν ἐκ Ναυπάκτου

Στη Ναύπακτο αγκυροβολούσε μόνιμα μοίρα του αθηναϊκού στόλου λόγω της καίριας θέσης της περιοχής για τον έλεγχο του Κορινθιακού κόλπου και των θαλάσσιων δρόμων προς τη Δύση.

καὶ Μεσσηνίων

Πρόκειται για τους Μεσσήνιους εξόριστους που κατοικούσαν στη Ναύπακτο ήδη από το τέλος του γ' μεσσηνιακού πολέμου (459 π.Χ.)

ξύμβασίν τε ἔπρασσε

Ο Νικόστρατος προσπαθεί να ακολουθήσει συμβιβαστική πολιτική. Η χρήση του παρατατικού δηλώνει ακριβώς τις επίπονες και μακρές προσπάθειές του προς αυτήν την κατεύθυνση.

δέκα μὲν ἄνδρας τοὺς αἰτιωτάτους κρῖναι

Πρόκειται για τους κατ' εξοχήν υπαίτιους, δηλαδή αυτούς που πήραν μέρος στη σφαγή του βουλευτηρίου και στις μάχες. Ανάμεσα σ' αυτούς οι πέντε θα ήταν εύλογα οι ολιγαρχικοί που είχαν καταδικαστεί αρχικά για το κόψιμο των χαράκων (70.4).

οἱ οὐκέτι ἔμειναν

Μετά τη συμφωνία οι δέκα δεν έμειναν για να δικαστούν αλλά έφυγαν. Πιθανόν θεωρείται ότι είχαν φύγει πριν ο Νικόστρατος κάνει τις προτάσεις του.

τοὺς δ'ἄλλους οἰκεῖν... Ἀθηναίους

Ο Νικόστρατος με διαλλακτικότητα και διπλωματική ευστροφία προσπαθεί να συμβιβάσει τις αντίπαλες παρατάξεις και να ισχυροποιήσει τους δεσμούς Κερκυραίων και Αθηναίων πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας του.

ὥστε τοὺς αὐτοὺς ἐχθροὺς καὶ φίλους νομίζειν

Οι Αθηναίοι είχαν συμφέρον να ομονοούν οι Κερκυραίοι, ώστε να έχουν ακέραιες τις δυνάμεις τους στον πόλεμο κατά των Πελοποννησίων. Το ζητούμενο επομένως για το Νικόστρατο ήταν η συμφιλίωση των αντιμαχόμενων πολιτικών μερίδων στο νησί, ώστε η συμμαχία της πατρίδας του με την Κέρκυρα να συναντήσει την ευρύτερη δυνατή αποδοχή.

οἱ δὲ τοῦ δήμου προστάται

Εκτός από τον Πειθία που δολοφονήθηκε υπήρχαν και άλλοι προστάτες (ηγετικά στελέχη) του δήμου των Κερκυραίων.

πείθουσιν αὐτὸν ξυμπέμψειν

Οι δημοκρατικοί φαίνεται ότι θεωρούν την παρουσία των αθηναϊκών πλοίων στην Κέρκυρα ως αποτρεπτικό μέσο της επιθετικότητας των αντιπάλων τους.

οἱ δὲ τοὺς ἐχθροὺς κατέλεγον ἐς τὰς ναῦς

Οι δημοκρατικοί προσπαθούν έτσι να καταστήσουν ακίνδυνους τους αντιπάλους τους. Ανάλογη τακτική, δηλαδή την εκτόπιση των πολιτικών του αντιπάλων σε μέρη, όπου γίνονταν ακίνδυνοι, ακολούθησε και ο τύραννος της Σάμου Πολυκράτης. (Πβ. Ηρόδ. 3.44.2 Βλ. Παράθεμα).

Ηροδότου Ιστορία 3,44 Ο δε Πολυκράτης έστειλε κρυφά από τους Σαμίους απεσταλμένο στον Καμβύση, το γιο του Κύρου, που συνάθροιζε στρατό κατά της Αιγύπτου, και τον παρακάλεσε να στείλει και σ' αυτόν στη Σάμο να ζητήσει στρατό. Και ο Καμβύσης, αφού άκουσε την πρόταση αυτή, έστειλε με προθυμία στη Σάμο απεσταλμένους για να παρακαλέσουν τον Πολυκράτη να στείλει ναυτικό για να τον ακολουθήσει στην εκστρατεία κατά της Αιγύπτου. Εκείνος τότε (δηλ. ο Πολυκράτης) διάλεξε από τους πολίτες εκείνους που ήταν πλέον ύποπτοι να επαναστατήσουν και τους έστειλε με σαράντα τριήρεις, με την παράκληση προς τον Καμβύση να μη τους στείλει πλέον πίσω προς αυτόν.

δείσαντες δὲ ἐκεῖνοι μὴ ἐς τὰς Ἀθήνας ἀποπεμφθῶσιν

Μετά τα γεγονότα που προηγήθηκαν εύλογα οι ολιγαρχικοί αισθάνονται δυσπιστία και φόβο για τις προθέσεις των δημοκρατικών αλλά και για τη στάση των Αθηναίων απέναντι τους.Εξάλλου οι Αθηναίοι είχαν ήδη εκδηλώσει τη διάθεση να τιμωρήσουν τους Κερκυραίους ολιγαρχικούς ως νεωτερίζοντες (72.1).

ἐς τὸ τῶν Διοσκόρων ἱερὸν

Δεν είναι γνωστή η θέση του ιερού αυτού. Η καταφυγή στο ιερό συνιστά ικεσία και, όπως είναι γνωστό, οι ικέτες θεωρούνταν πρόσωπα ιερά και απαραβίαστα. Οι Διόσκουροι (Κάστορας και Πολυδεύκης) ήταν δίδυμοι ήρωες γιοι της Λήδας και του Δία. Η λατρεία τους έχει τις ρίζες της στη Σπάρτη, όπου τους τιμούσαν ως προστάτες του σπαρτιατικού κράτους. Λατρεύονταν επίσης σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και ως προστάτες των ναυτικών σε μια πόλη με τόσο αναπτυγμένη ναυτιλία ήταν επόμενο να υπάρχει ιερό των δίδυμων αδελφών.

Νικόστρατος δὲ αὐτοὺς ἀνίστη τε καὶ παρεμυθεῖτο

Ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι το ρήμα ἀνίστη έχει αποπειρατική σημασία. Άλλοι παρατήρησαν ότι εδώ δεν πρόκειται για απλή απόπειρα αλλά για αληθινή εκτέλεση. Ωστόσο μια τέτοια ερμηνεία αντίκειται στο ὡς δ' οὐκ ἔπειθεν. Φαίνεται ότι ο Νικόστρατος δεν μπόρεσε να πείσει τους ικέτες να μπουν στα πλοία, όπως μαρτυρεί και η φράση τῇ τοῦ μὴ ξυμπλεῖν ἀπιστίᾳ. Το δε παρεμυθεῖτο δηλώνει τις προσπάθειες του Νικόστρατου να απαλλάξει τους ολιγαρχικούς από το φόβο, γεγονός που δείχνει τον ήπιο και μετριοπαθή χαρακτήρα του.

ὁ δῆμος... ἀπιστίᾳ

Η άρνηση των ολιγαρχικών που είχαν καταφύγει ως ικέτες στο ιερό των Διοσκούρων να επιβιβαστούν στα πλοία μαζί με το Νικόστρατο και με δεδομένο το κλίμα φόβου και αμοιβαίας καχυποψίας που επικρατούσε, οδηγεί τους δημοκρατικούς στο συμπέρασμα ότι οι αντίπαλοι τους σκέπτονται ένοπλη αντεπίθεση. Ο Θουκυδίδης ωστόσο τονίζει ότι οι δημοκρατικοί βρήκαν ως πρόφαση τη στάση των ικετών-ολιγαρχικών και, αφού οπλίστηκαν, πήγαν στα σπίτια των αντιπάλων τους, τους αφαίρεσαν τα όπλα και θα σκότωναν όσους βρήκαν μπροστά τους, αν δεν τους εμπόδιζε ο Νικόστρατος.

εἰ μὴ Νικόστρατος ἐκώλυσε

Συνολικά η πολιτική του Νικόστρατου υπήρξε διαλλακτική και η παρέμβασή του σωτήρια για έναν αριθμό ολιγαρχικών. Η στάση του καθορίζεται με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας του, αλλά εξηγείται επίσης από το γεγονός ότι ο ίδιος δεν είχε άμεση ανάμειξη στα φοβερά πολιτικά πάθη των Κερκυραίων.

γίγνονται οὐκ ἐλάσσους τετρακοσίων

Σχολιάζοντας το μεγάλο αυτόν αριθμό των 400, ορισμένοι μελετητές επισημαίνουν ότι 400 άτομα δεν μπορούσαν να χωρέσουν σε 5 πλοία, διότι κάθε πλοίο εκτός από τους κωπηλάτες μπορούσε να χωρέσει μόνο 42 άνδρες. Επομένως η λ. ἄλλοι σημαίνει και άλλοι ολιγαρχικοί, εκτός δηλαδή αυτών που κλήθηκαν να επανδρώσουν τα πλοία και αυτών που κατέφυγαν στο ιερό των Διοσκούρων.

ὁ δὲ δῆμος... διεπέμπετο

Ο Θουκυδίδης καταγράφει την αντίδραση των δημοκρατικών στις ενέργειες των ολιγαρχικών. Φωτίζει διαδοχικά τις πράξεις όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τα γεγονότα.

ἐς τῆν πρὸ τοῦ Ἡραίου νῆσον

Πρόκειται για το νησί Πτυχία, το σημερινό δηλαδή Βίδο. Άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για τη θέση, όπου βρίσκεται η σημερινή πόλη της Κέρκυρας, που χωριζόταν τότε από την ξηρά με ένα κανάλι.

 

αρχή


Λατινικά

 απαγόρευση στα λατινικά εκφράζεται  με 2 τρόπους:

α) noli (για β΄ ενικό πρόσωπο, noli = β΄ ενικό προστακτικής Ενεστώτα του ρήματος nolo = δε θέλω) / nolite (για β΄ πληθυντικό πρόσωπο, nolite =  β΄ πληθυντικό  προστακτικής Ενεστώτα του ρήματος nolo) + απαρέμφατο Ενεστώτα

Π.χ. noli spectare = μη σε απασχολήσει
nolite confidere = μην έχετε εμπιστοσύνη

β) ne (αντί του ne ενδέχεται να χρησιμοποιούνται διάφορες αρνητικές λέξεις, όπως nemo, nihil, numquam κ.τ.λ. τις  οποίες  όμως  εμείς  δε χρησιμοποιούμε στις μετατροπές) + υποτακτική Παρακειμένου  (για όλα τα πρόσωπα της προστακτικής).

Π.χ. Neminem credideritis patriae consulturum esse.

Σημείωση: Η απαγόρευση αυτούσια συναντάται μόνο στο κείμενο 25. Σε οποιοδήποτε όμως κείμενο  υπάρχει  οριστική  ή  προστακτική,  ενδέχεται να ζητηθεί να εκφραστεί η απαγόρευση και με τους δύο τρόπους.

Πιθανές ασκήσεις:

  • η μετατροπή μιας απαγόρευσης σε απαγόρευση με άλλο ισοδύναμο  τρόπο εκφοράς (ισοδύναμη έκφραση)

(Προσοχή: Στην περίπτωση που ζητηθεί η τροπή του β΄ τρόπου στον α΄, πρέπει να προσέξουμε ιδιαιτέρως αν υπάρχει αρνητική αόριστη αντωνυμία. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, η αρνητική αόριστη αντωνυμία πρέπει να αντικατασταθεί με την αντίστοιχη καταφατική αόριστη αντωνυμία, καθώς δε γίνεται να υπάρχουν δύο αρνήσεις.

Π.χ. neminem credideritis patriae consulturum esse  =  nolite credere aliquem patriae consulturum esse ( το υποκείμενο neminem του ειδικού απαρεμφάτου μετατρέπεται σε aliquem, καθώς υπάρχει το nolite)

  • η μετατροπή μιας προστακτικής σε απαγόρευση (ενδεχομένως και με τους δυο τρόπους)
  • η μετατροπή μιας απαγόρευσης σε προτροπή , δηλαδή  άρση της απαγόρευσης.  (Στην περίπτωση αυτή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  προστακτική ή προτρεπτική υποτακτική, αφαιρώντας τις  αρνητικές λέξεις ή αντικαθιστώντας τες με καταφατικές)
  • η μετατροπή του ρήματος ενός αποσπάσματος σε προστακτική και εν συνεχεία σε έκφραση απαγόρευσης

Παραδείγματα μετατροπών μέσα από κείμενα:

  • Κείμενο 24: Acippe nunc quid postea Nasic fecerit = ne acceperis…/ noli accipere.
  • Κείμενο  25: 
  1. cavete periculum = ne caveritis… / nolite cavere…
  2. tutamini patriam = ne tutati sitis / nolite tutari…
  3. Fiduciam, quae nimia vobis est, deponite =ne deposueritis… / nolite deponere…
  4. Mementote rem publicam in extremo discrimine quondam fuisse! = ne memineritis… / nolite meminisse…
  5. nolite confidere = ne confisi sitis…
  6. Neminem credideritis patriae consulturum esse = Nolite credere aliquem consulturum esse…
  7. Περίπτωση προτροπής : nolite confidere = confidite.. / confidatis …
  8. Neminem credideritis patriae consulturum esse = aliquem credite… / aliquem credatis
  • Κείμενο 31: Congrediamur : (απαγόρευση στο ίδιο πρόσωπο) =ne congressi simus… / ( στο β πληθυντικό πρόσωπο) = nolite congredi… / ne congressi sitis…
  • Κείμενο 34: Praedones ianuae appropinquaverunt : (προτροπή) =appropinquent… (απαγόρευση) =ne appropinquaverint…
  • Κείμενο 36:  
  1. narrate Samnitibus Manium Curium…= ne narraveritis… / nolite narrare…
  2. mementote me nec acie vinci nec pecunia corrumpi posse = ne memineritis… / nolite meminisse…

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2021

Λατινικά

 



Μανόλης Μαυρακάκης, Φιλόλογοςfilologikos-istotopos.gr|6946466679
1



Μετατροπή της σύνταξης του 
d
ebeo + απαρέµφατο σε Παθητική Περιφραστική Συζυγία
Α. 
Προσωπική σύνταξη
1
1. 
Το υποκείµενο του 
debeo
 
Μετατρέπεται σε 
ποιητικό αίτιο
 
σε δοτική πτώση (δοτική του

ενεργούντος προσώπου).
2. Το αντικείµενοαπαρεµφάτου
Μετατρέπεται σε υποκείµενο της παθητικής περιφραστικής συζυγίαςδιατηρώντας το γένος και τον αριθµό.3. Το απαρέµφατο Μετατρέπεται σε Γερουνδιακό, το οποίο συµφωνεί µε το Υποκείµενοτης Παθητικής περιφραστικής συζυγίας κατά γένος, αριθµό και
πτώση.
4. Το ρήµα sum Τίθεται στο χρόνο και στην έγκλιση που βρίσκεται το debeo, αλλάσυµφωνεί σε πρόσωπο και αριθµό µε το Υποκείµενο της Παθητικής
περιφραστικής συζυγίας.

Λατινικά

 Παθητική Περιφραστική Συζυγία


Το γερουνδιακό, ρηματικό επίθετο με παθητική σημασία (που σχηματίζεται από το θέμα του Ενεστώτα με τις καταλήξεις -ndus, -nda, -ndum για α΄, β΄ συζυγία και -endus, -enda, -endum για γ΄, δ΄ συζυγία) και το sum σε όλους τους χρόνους σχηματίζουν την παθητική περιφραστική συζυγία, η οποία αντιστοιχεί στα ρηματικά επίθετα σε -τέος της ελληνικής.

Οριστική
Ενεστώτας: rogandus-a-um sum, es, est, rogandi-ae-a sumus, estis, sunt
Παρατατικός: rogandus-a-um eram, erat, erat, rogandi-ae-a eramus, eratis, erant
Μέλλοντας: rogandus-a-um ero, eris, erit, rogandi-ae-a erimus, eritis, erunt
Παρακ.: rogandus-a-um fui, fuisti, fuit, rogandi-ae-a fuimus, fuistis, fuerunt /-ere
Υπερ.: rogandus-a-um fueram, fueras, fuerat, rogandi-ae-a fueramus, fueratis, fuerant
Σ. Μελ.: rogandus-a-um fuero, fueris, fuerit, rogandi-ae-a fuerimus, fueritis, fuerint

Υποτακτική
Ενεστώτας: rogandus-a-um sim, sis, sit, rogandi-ae-a simus, sitis, sint
Παρατατικός: rogandus-a-um essem, esses, esset, rogandi-ae-a essemus, essetis, essent
Μέλλοντας: ---
Παρακ.: rogandus-a-um fuerim, fueris, fuerit, rogandi-ae-a fuerimus, fueritis, fuerint
Υπερ.: rogandus-a-um fuissem, fuisses, fuisset, rogandi-ae-a fuissemus, fuissetis, fuissent

Απαρέμφατο
Ενεστώτας: rogandum-am-um esse, rogandos-as-a esse
Παρακείμενος: rogandum-am-um fuisse, rogandos-as-a fuisse

- Τα γένη, τα πρόσωπα και οι αριθμοί της παθητικής περιφραστικής συζυγίας έχουν νόημα μόνο στην προσωπική σύνταξη. Στην απρόσωπη, χρησιμοποιείται το ουδέτερο γένος του γερουνδιακού στον ενικό αριθμό και το γ΄ ενικό του sum: est / erat / fuisset…, όπως και στην απρόσωπη σύνταξη των σε -τέος της ελληνικής ( βοηθητέον ἐστί τῇ πόλει).

- Όταν το γερουνδιακό λειτουργεί ως κατηγορούμενο συνοδεύεται πάντα από το ρήμα sum και σχηματίζει μαζί του την παθητική περιφραστική συζυγία.

Προσωπική σύνταξη:

Προσωπική σύνταξη έχουμε όταν το γερουνδιακό συμφωνεί με το υποκείμενο του sum στο οποίο αποδίδεται κατά γένος, αριθμό και πτώση. Αυτό συμβαίνει όταν το γερουνδιακό ανήκει σε ρήμα ενεργητικής σημασίας μεταβατικό που συντάσσεται με αιτιατική ή προέρχεται από το utor (+ αφαιρετική).

Παραδείγματα μετατροπών:

Κείμενο 11
Hannibal omnes gentes Hispaniae bello superāvit (Ο Αννίβας νίκησε στον πόλεμο όλα τα έθνη της Ισπανίας)

Omnes gentes Hispaniae fuerunt superandae Hannibali bello (Όλα τα έθνη της Ισπανίας έπρεπε να νικηθούν από τον Αννίβα στον πόλεμο)  
[gentes: Υποκείμενο. sunt: Ρήμα. superandae: Κατηγορούμενο. Hannibali: Δοτική προσωπική ποιητικού αιτίου]

Hannibal debuit omnes gentes Hispaniae bello superare (Ο Αννίβας όφειλε να νικήσει όλα τα έθνη της Ισπανίας στον πόλεμο)

Carthaginienses eum in Africam revocavērunt (οι Καρχηδόνιοι τον ανακάλεσαν στην Αφρική)

Is fuit revocandus in Africam Carthaginiensibus (Αυτός έπρεπε να ανακληθεί στην Αφρική από τους Καρχηδόνιους)

Carthaginienses debuerunt eum in Africam revocare (Οι Καρχηδόνιοι όφειλαν να τον ανακαλέσουν στην Αφρική)

Κείμενο 13
ille metum exercitus Rōmāni vicerat (αυτός κατανίκησε το φόβο του ρωμαϊκού στρατού)

Metus exercitus Romani fuerat vincendus illi (Ο φόβος του ρωμαϊκού στρατού έπρεπε να κατανικηθεί από εκείνον)

Ille debuerat metum exercitus Romani vincere (Εκείνος όφειλε να κατανικήσει το φόβο του ρωμαϊκού στρατού)

Απρόσωπη σύνταξη

Όταν το ρήμα, στο οποίο ανήκει το γερουνδιακό, είναι αμετάβατο ή συντάσσεται με πτώση διαφορετική από την αιτιατική. Στην περίπτωση αυτή το γερουνδιακό βρίσκεται στην ονομαστική ενικού του ουδετέρου.
Σχηματικά έχουμε: Ουδέτερο γερουνδιακού + est + Δοτική ποιητικού αιτίου + Αντικείμενο σε δοτική.
Η απρόσωπη σύνταξη, μετατρέπεται με τη χρήση του debeo, ως εξής:
Debeo + απαρ. Ενεστ. Ε.Φ. του ρήματος από το οποίο προέρχεται το γερουνδιακό + Υποκ. Ρήματος +  Αντ. Απαρ. (αν υπάρχει)
ή
Debet/ oportet + απαρ. Ενεστ. Ε.Φ. του ρήματος από το οποίο προέρχεται το γερουνδιακό + Υποκ. Απαρ. σε αιτιατική + Αντ. Απαρ. (αν υπάρχει)

Κείμενο 34

praedones... abiectis armis ianuae appropinquaverunt

Σύνταξη με debeo: praedones abiectis armis ianuae appropinquare debuerunt (Πρόκειται για ενεργητική σύνταξη. Δηλώνεται το υποκείμενο ρήματος σε ονομαστική. Το debeo τίθεται στο χρόνο του ρήματος που υποκαθιστά (Παρακείμενο), ενώ το ρήμα αυτό τρέπεται σε απαρέμφατο Ενεστώτα.)

Σύνταξη με παθητική περιφραστική συζυγία: 
abiectis armis praedonibus appropinquandum ianuae fuit (Πρόκειται για απρόσωπη σύνταξη. Επειδή το γερουνδιακό συντάσσεται με αντικείμενο σε πτώση δοτική. Το γερουνδιακό τίθεται σε ονομαστική ενικού του ουδετέρου. Σχηματικά έχουμε: Ουδέτερο γερουνδιακού + est (στο χρόνο του ρήματος που υποκαθιστά) + Δοτική ποιητικού αιτίου + Αντικείμενο σε δοτική.)

Κείμενο 3
quae incolis nocet (το οποίο αφανίζει τους κατοίκους) [απρόσωπη σύνταξη, διότι το ρήμα συντάσσεται με δοτική]

Σύνταξη με παθητική περιφραστική συζυγία: Incolis nocendum est cui.   

Σύνταξη με debeo: Debet / oportet nocere quam incolis (όφειλε αυτό να αφανίσει τους κατοίκους)

Debet / oportet: Απρόσωπο ρήμα
nocere: Τελικό απαρέμφατο ως υποκείμενο απρόσωπου ρήματος
quam: Υποκείμενο απαρεμφάτου σε αιτιατική
incolis: Αντικείμενο απαρεμφάτου.

Κείμενο 6
(Silius Italicus) gloriae Vergili studēbat [απρόσωπη σύνταξη, διότι το ρήμα συντάσσεται με δοτική]

Σύνταξη με παθητική περιφραστική συζυγία: Silio Italico gloriae Vergili studendum erat.
Σύνταξη με debeo: Debet / oportet studere (Silium Italicum) gloriae Vergili.

Debet / oportet: Απρόσωπο ρήμα
studere: Τελικό απαρέμφατο ως υποκείμενο του απρόσωπου ρήματος
(Silium Italicum): Υποκείμενο απαρεμφάτου σε αιτιατική
gloriae: Αντικείμενο απαρεμφάτου σε δοτική
Vergili: Γενική κτητική στο gloriae

Ισοδύναμη σύνταξη: Silius Italicus gloriae Vergili studere debebat.

Stars

  Καλή αρχή αστέρια μου!!!!! Θεματική ΕνότηταΚύρια Στοιχεία & Χαρακτηριστικά Βιογραφία • Καταγωγή από πλούσια αριστοκρατική οικογένεια τ...